41 



„Beloe haoe sai ba na". Niis nata: van uit het vuur: „Vriend, ik kom er 

 „Keta lai beloe, ora-oras oon kotoek onmiddelijk uit". De krab antwoordde : 

 makerik ona. »Nog niet vriend, aanstonds is uw rug 



met figuren voorzien". 

 Hotoe bai mos na dei daudau krawa En bet vuur brandde maar door, tot- 

 mate iha bai laran. dat de aap er in omkwam. 



12. 



Erna matan at no ema 

 ain at. 



Een blinde en een 

 lamme. 



Perik ida no katoeas ida niti oan 

 mane nain roewa, ida matan at ida 

 ain at. Noeoenee dadi ferik naak ba 

 katoeas : ,A katoeas, diak lioe ita boeka 

 kokon ema makdok be mai tau kokon 

 oan nain roewa nee". 



Katoeas nata: „Aija! bodi halo sa 

 no boeat at nee? diak lioe hoo tia; 

 boeat at nee babaan bakmamoek, la 

 nasain saida". 



Hotoe ferik simoenikar: „A katoeas, 

 o nee lia noeoedar lawarik oan ; keta 

 haak matan at, ain at ; nen masik asoe 

 ka manoe ka; mais kaloe Nai Maro- 

 mak fo tau ba ita bitin, atoe halo oin 

 sa? ita miste simoe dei no neon diak; 

 kala sain diak". 



Hotoe katoeas si moe nikar: „Hooe! 

 niate soin, emi hein ba nee; bè haoe 

 lao lai te haoe la kakara kare ema 

 noeoenee". 



Katoeas nee terik notoe noeoenee, 

 raoet an lao ba rai seloek ; dadi hela 

 misa sia iha oema. 



Eene oude vrouw en een oude man 

 schonken het leven aan twee zoons, 

 waarvan de eene blind, de andere lam 

 was. En de oude vrouw zei tot haar 

 man: „Och oude, het zal goed zijn als 

 we een ziektebezweerder zoeken om 

 de twee jongens te behandelen". 



De oude antwoordde : „ Och ! wat zul- 

 len we met dat slecht goedje aanvangen? 

 Het beste is dood maken; dat tuig voeden 

 we te vergeefs, daar komt niets van". 



Daarop antwoordde de oude vrouw : 

 „Och oude, jij praat als een kind; zeg 

 niet een blinde, een lamme; zelfs een 

 hond of een kip (moeten we voeden); 

 maar als God (kinderen) schenkt en 

 op onzen schoot plaatst, hoe dan te 

 handelen? wij moeten ze met vreugde 

 aannemen; misschien worden ze goed". 



Daarop autwoordde de oude: „Ja, 

 nu goed dan, blijft julie maar bier; 

 maar ik ga weg, want ik wil zulke 

 menschen niet zien". 



Toen de oude dat gezegd had, maakte 

 hij zich uit de voeten en ging naar een 

 ander land; dus bleven zij alleen in 

 huis achter. 



