64 





ina ama la krakat la tae, tan sia na- 

 noiu basoek oan nee. 



Ba loron ida Man Loha terik ba nian 

 ama: ,,Atna ita kan oema nee koeak 

 ona ; diak lioe ita roewa sor hadia hikar"; 

 hotoe nian ama terik: ,,Soin". 



Dadi sia roewa soboe sian oema; 

 nola awan sia ba saki tali ; saki too 

 wain tia, sia roewa loi nodi ba oema; 

 hotoe Mau Loha atoe loi no, mais nian 

 ama terik : ,,0 keta loi, te o ina dean 

 haoe". 



Hotoe Mau Loha terik: ,,Soin ama". 



Hotoe nian ama loi, nia lao toeir 

 dei; dadi nian ama loi wain tia, hela 

 misa foetoen ida ; hotoe Mau Loha terik 

 ba nia: „Ama haoe ba oeloek, kein 

 ama iha neeba"; nian ama terik; ,,Soin". 



Bè Mau Loha atoe bosok nian ama ; 

 nia ba oeloek tia, nia natama an 

 ba ohin tali foetoen laran ; hotoe nian 

 ama too neeba tia, boloe ; Mau Loha 

 la nata; hotoe nian ama nanoin nia 

 kala ba tian ; dadi nia foti tali foe- 

 toen nee atoe nodi ba oema; nia foin 

 tau ba baas, nia noran todan ; dadi nia 

 natioe tali foetoen nee lao la kedok 

 nanawa tan foetoen nee todan ; hotoe 

 nia natioe loekoe dei masik todan ; nia 

 natioe too oema ba foin atoe titak, la 

 oras Mau Loha kakaoer: „Ama, ama! 

 titak nainaik, te haoe"; hotoe niakan 



eenige zoon was. Ofschoon hij van alles 

 uithaalde, werden zijne ouders niet 

 boos, omdat zij voor dien jongen zeer 

 bezorgd waren. 



Op zekeren dag zei Mau Loha tot zijn 

 vader : ,, Vader ons dak hier heeft gaten ; 

 't zou goed zijn als wij het herstelden 

 en opnieuw dekten"; en zijn vader 

 zei: „Goed". 



Dus namen ze de oude bedekking 

 af; den volgenden dag gingen zij sago- 

 blaren kappen; toen zij er reeds veel 

 gekapt hadden, brachtten zij ze naar 

 huis ; en Mau Loha wilde ook dragen, 

 doch zijn vader zei : „Jij moet niet dra- 

 gen, want dan kijft uw moeder op mij". 



En Mau Loha zei: „Goed vader". 



Toen bracht zijn vader (de blaren) 

 weg en hij liep er maar achter; zoo- 

 doende had zijn vader er reeds veel 

 weggedragen, er bleef nog maar één 

 bos (blaren) over ; toen zei Mau Loha : 

 „Vader, ik ga vooruit, en wacht u 

 ginder"; zijn vader zei: „Goed". 



Maar Mau Loha wilde zijn vader beet 

 nemen ; nadat hij vooruit was gegaan, 

 kroop hij in dien bos sagoblaren ; toen 

 zijn vader daar was aangekomen riep 

 hij ; Mau Loha antwoordde niet ; toen 

 dacht zijn vader, hij is misschien al 

 weg; dus nam hij dien bos blaren 

 op om hen naar huis te dragen; 

 nauwlijks had hij dien op den schou- 

 der gelegd, of hij voelde dat hij zwaar 

 was; dus terwijl hij dien bos blaren 

 droeg, ging hij maar een klein eindje 

 ver en rustte dan, omdat die bos zwaar 

 was; en hij droeg hem toch hoewel 



