73 



noe tia badoet, sia roewa nare maloe, 

 sia roewa nian foeoek koi tia bele. 



Hotoe Mau Loha nian ama terik : 

 „A Mau Loha bosok ita roewa". Hotoe 

 sia roewa dale ba rnaloe; ama dale 

 oeloek; ,,Mau Loha dale ba haoe iha 

 kintar ba, naak o rnate tian ; hotoe 

 bosok teni naak o mameno haoe atoe 

 koi foeoek". 



Hotoe nia fen dale fali : „Mau Loha 

 mai terik ba haoe, o mos mate tian ; 

 hotoe nia terik ba haoe atoe koi foe- 

 oek; dadi ma bosok nian ama no ina". 



Hotoe nian ama sabaut nia nodi terik : 

 ,,0a at nee ! haoe la kooek kare teni 

 niakan oin". 



Dadi nian ama sabaut nia noeoenee, 

 nia la nooek tama teni nian oema, 

 mais nia nai la-lao dei. 



de moeder een kaars had aangestoken 

 zagen zij elkander en dat beider haar 

 geheel was afgeschoren. 



Toen zei de vader: „O Mau Loha 

 heeft ons beiden bedrogen". Toen ver- 

 telden zij het aan elkaar; de vader 

 vertelde eerst: „Man Loha deelde mij 

 in den tuin mee dat gij gestorven waart, 

 en loog daarbij dat gij hem hadt op- 

 gedragen mij te zeggen dat ik mijn 

 haar zou afscheren". 



Daarna vertelde de moeder op hare 

 beurt: „Mau Loha kwam mij zeggen, 

 dat gij ook waart gestorven, en zei mij 

 ook dat ik het haar zou afscheren; 

 dus heeft hij zijn vader en zijne moe- 

 der bedrogen". 



Toen verwenschte hem zijn vader en 

 zeide: „Dat slechte kind! ik wil zijn 

 gezicht niet meer zien". 



Daar zijn vader hem zoo verwenschte 

 wilde bij zijn huis niet meer binnen 

 gaan, maar liep hij maar onbestemd 

 rond. 



16. 



Don Joean no boean 

 ferik. 



Lioerai ferik ida no katocas ida niti 

 oan mane ida naran don Joean; dadi 

 lioerai oan mos matas ona, noeoenee 

 too loron ida nia ba noesoe ba nian 

 ina ama naak: „A ama no ina, emi 

 roewa hakara haoe ba lao boeka kare 

 kokon lalean hoen too neebe" ; hotoe 

 nian ina ama naak : „A ama, oerak 

 erna mata-matas mos lao la too hoen, 



Don Joean en de oude 

 tooverheks. 



Een oude vorst en eene oude vorstin 

 schonken het leven aan een zoon, die 

 don Joean genoemd werd; en toen nu 

 de vorstenzoon reeds groot was gewor- 

 den, ging hij op zekeren dag aan zijne 

 ouders een verzoek doen en zeide: ,,0 

 vader en moeder, als gij beiden toestemt, 

 dan ga ik op reis om eens te zien tot 

 hoever de gezichteinder zich uitstrekt"; 



