80 



Joean naak : „O, nee la soesar beloe, 

 boeat uiamoek ; nee haoe Joean kaak 

 boeat mamoek, soerak atoe Lioerai 

 nakara". 



Erna sia naak: ,,Ai Joean! oerak 

 Lioerai niakan meo nain senoeloe resin 

 roewa mos lisoe boean, nen boean 

 ferik nia isin rahoen ida la kotoe, sa 

 noeoe o nee Joean?" 



Joean naak : ,, Beloe ita misa niane, 

 keta terik haraik maloe noeoenee te ita 

 oin makaas maloe; beloe bera erna se- 

 loek la bele, mais haoe Joean bele, 

 diak lioe mate; haoe la menaan nia, 

 haoe la fila kikar oemaba; haoe Joean 

 koko mak hetan, boeka mak sae tan; 

 beloe o ba moesoe oon Lioerai, wai 

 hira mak ami roewa boean ferik atoe 

 hasoroe maloe". 



Hotoe erna sia ba katak Lioerai naak : 

 „A Nai Lioerai, erna lao rai ida mai 

 iha nee naran don Joean, dadi nia nare 

 Ita Bot haroeka ami ata halo dahoer 

 nee, nia mos noesoe ba ami ata Lioerai, 

 hotoe ami ata hasara ba Joean ba ohin 

 boean ferik kohi Lioerai oan nain toloe 

 no erna renoe nee; amin Lioerai naak 



onze Koning naar diens bevelen luis- 

 teren, dat komt er niet op aan, als 

 men die di-ie kinderen van onzen Ko- 

 ning maar terug krijgt". 



Joean zeide : ,,0 dat is niet moeie- 

 lijk vrienden, eene zaak van geen be- 

 teekenis ; dit noem ik Joean een ding 

 van geen beteekenis, als de Koning het 

 maar verlangt". 



De lui zeiden: „Och Joean! toen zelfs 

 de twaalf voorvechters van den Koning 

 zich tegen de tooverheks te weer stel- 

 den, toen ging niet één haartje aan 

 haar lijf stuk r ), wat zou dan iemand 

 als gij Joean (tegen haar vermogen)?" 



Joean zeide : „Vrienden, wij zijn alle- 

 maal mannen, spreekt niet zoo ter 

 verkleining van elkander, want dan 

 kijken we elkaar met een stroef gezicht 

 aan; vrienden, een ander kan het mis- 

 schien niet, maar ik Joean ben er toe 

 in staat, liever sterven ; als ik haar niet 

 overwin, keer ik niet meer naar huis 

 terug; als ik Joean het beproef, dan 

 krijg ik het gedaan, als ik haar zoek, 

 zal ik haar vinden; vriend, ga uw Ko- 

 ning vragen, over hoeveel dagen ik en 

 de oude tooverheks elkaar zullen ont- 

 moeten". 



Toen gingen de menschen den Ko- 

 ning zeggen: „O koning, er is een 

 reiziger hier gekomen die don Joean 

 heet, en toen hij bemerkte dat gij 

 bevolen hadt, dat wij dienaren zouden 

 feest vieren, toen ondervroeg hij ook 

 ons uwe dienaren, en toen vertelden 

 wij dienaren aan Joean van die oude 



1) d. i. toen bleef ze toch geheel ongedeerd. 



