81 



kaloe se mak bele noo boean ferik, nia 

 bele oekoen rai nee. Dadi arai ata ha- 

 sara noeoenee ba Joean, Joean naak, 

 o nee boeat mamoek, soerak atoe too 

 loron ida haoe inenaan boean ferik, 

 Lioerai lian la bele roewa toloe". 



Erna nodi Joean lian mai nasara 

 Lioerai noeoenee, Lioerai mos mo'è an 

 tian ; Lioerai naroeka nian erna ba katak 

 Joean : ,,Awan sawan, Lioerai naak, o 

 miste ba matoeda mo boean ferik; ka- 

 loe o la ba o miste hodi halo oekoen". 



Dadi kalan Joean naroeka babilan 

 han halo diak, fo nian asoe no boesa 

 na nalo bosoe diak. Hotoe sei sawan 

 Joean sela tia koeda sae ba, foti boesa 

 niti nosi oin, tae koeda ba daudaun. 



Joean too boean ferik ba, toekoe oda 

 matan baa nian, la oras boean ferik 

 sai saka mai nafoeoet nodi tais manas 

 ida kaer no balioen ida; too mai loke 

 tia odamatan, Joean tama lioe. Boean 

 ferik nee fera ai hotoe kiki bosok noe- 

 oedar erna isin manas tebes; mais lale 

 nia isin la manas ; nia atoe noo ema, 

 nia miste nalo noeoenee. 



tooverheks, die de drie" zonen des koninga 

 en diens onderdanen heeft gevangen 

 genomen, en dat onze koning heeft ge- 

 zegd, dat hij, die de oude tooverheks kan 

 dooden, dit land mag besturen. Eu toen 

 wij dit alles zoo aan Joean meedeelden, 

 zei Joean, o dat is een ding van niets, 

 als maar, wanneer ik op zekeren dag de 

 oude tooverheks overwin, (de koning 

 zijne belofte gestand doet), de koning 

 mag niet spreken op twee drie wijzen". 



Toen de menschen de woorden van 

 Joean aldus aan den koning overbrach- 

 ten, werd deze beschaamd; hij beval 

 zijne menschen aan Joean te gaan 

 zeggen : ,, Morgen vroeg, zoo spreekt 

 de koning, moet gij met de oude too- 

 verheks gaan vechten; als gij niet gaat, 

 dan moet gij sterven". 



Daarom gebood Joean 's avonds het 

 eten goed klaar te maken, en zijn hond 

 en kat er volop van te geven. En des 

 ochtends nog vroeg zadelde Joean het 

 paard, sprong er op, nam de kat, legde 

 ze voor zich, sloeg het paard en ging 

 terstond op weg. 



Toen hij bij de oude tooverheks was 

 aangekomen, sloeg hij op de deur van 

 de omheining; terstond kwam de oude 

 tooverheks naar buiten hem te gemoet 

 gewikkeld in een warm kleed en niet een 

 bijl in de hand ; toen zij bij de deur was 

 gekomen deed zij die open, en Joean 

 ging binnen (in de omheining). De oude 

 kloofde hout, en beefde kwansuis gelijk 

 iemand die wezenlijk koorts heeft, doch 

 neen, zij had geen koorts; als zij iemand 

 wilde dooden, dan moest ze zoo doen. 



Verhandelingen Bat. Gen. Dl. LXI. 2e stuk. 



