91 



eene Javaansche parellel. De Toradja'scke parallel vindt men in Dl. Lil van 

 het Tijdschrift Bat. Gen. op bl. 209, 210. 



5. Een Aap en een Krokodil. 



De Aap vraagt het kind van den Krokodil om het te onderwijzen, maar 

 doodt het en eet het op. Zoo doet hij met alle 7 jongen van den Krokodil. 



Dit verhaal is terug te vinden in Dl. XXXIII dezer Verhandelingen bl. 

 36, het is een der 5 verhaaltjes, die Dr. Riedel aldaar in verschillende talen 

 mededeelt. Vanwaar het verhaal afkomstig is, wordt er niet bij gezegd. 



Het eind van het Tetoemsche verhaal is niet zeer duidelijk. Waarschijn- 

 lijk is bedoeld met de passage van het zich verstoppen tusschen de lontar- 

 bladeren, het verhaal waarin de Aap, hardop denkende, uiting geeft aan zijn 

 vermoeden dat de Krokodil zich wel eens verdekt kon hebben opgesteld om 

 hem te belagen. Hij noemt dan een kenteeken op, dat den Krokodil er 

 toe verleidt zich te verraden, b.v. : ,,Als dat ding daar in de rivier een 

 boomstam is, dan drijft het naar boven, als het de Krokodil is, dan blijft 

 het stil liggen"; of: „Als mijn huis antwoordt als ik het roep, dan is het ledig ; 

 zwijgt het stil, dan is de Krokodil er in". De Krokodil laat zich dan verschal- 

 ken en zwemt stroomopwaarts of geeft antwoord. Wellicht is de bedoeling 

 deze: De Aap roept den Krokodil en deze houdt zich eerst goed, maar laat 

 zich daarna verlokken tot antwoorden en verraadt aldus zijne aanwezigheid. 

 Vgl. No. 1 der Galela'sche Verhalen, in Bijdr. K. I. 6, I, en No. V en VI 

 der Sangireesche verhalen, Bijdr. K. I. 5, VIII, 406, 409. 



Na ontkomen te zijn, scheldt de Aap den Krokodil uit. Evenzoo doet 

 de Spookaap met de Krokodillen, nadat bij over hunne ruggen loopende, den 

 vasten wal heeft bereikt, in het Toradja'sche verhaal, Dl. XLV van het Tijd- 

 schrift Bat. Gen. bl. 391. 



6. Michiel en de Slang met zeven koppen. 



Dit verhaal is hetzelfde als No. 14, „Don Joan". Het laatste verhaal is 

 breeder uitgewerkt. Het zou beter zijn geweest, indien deze beide verhalen 

 onmiddelijk op elkaar volgden. 



In het begin bewijst een koningszoon een dienst aan zeven toovenaars 

 (No. 6) of aan een boosdoener (No. 14), door ze uit de gevangenis te laten, 

 nadat ze hem een verloren speeltuig hebben teruggebracht. Hierdoor worden 

 deze lieden zijne beschermers, die hem later, als hij in moeilijkheid verkeert, 

 krachtig bijstaan. In vele Indonesische verhalen wordt dit verteld van dankbare 

 dieren, die dengene, die hen verlost of gespaard heeft, helpen tot het verrichten 

 van buitengewone daden, waardoor hij tot grootheid komt. Zie Tontemboansche 



