92 



Teksten, Vertaling, bl. 72 — 75. Dat deze trek ook in de Grimmsche Sprookjes 

 is te vinden, wordt medegedeeld in ,,Ind. Gids", 1910, I, bl. 270—272. 



De ter dood veroordeelde zoon of dochter, die door den beul wordt ge- 

 spaard, terwijl deze het hart of de lever van een gedood dier medebrengt, om 

 die aan den vader, die zijn kind veroordeeld had, aan te bieden, ten bewijze 

 dat het bevel is uitgevoerd, is ook uit onze volksverhalen bekend genoeg. De 

 Bare'e-sprekende Toradja's kennen een aantal verhalen, waarin deze trek voorkomt. 

 Het gewone type van zulke verhalen is dit: Een man gaat op reis, laat zijne 

 vrouw zwanger achter en geeft haar deze opdracht: Als ge een zoon baart, 

 laat hem dan in 't leven, baart ge een meisje, dood het dan. De vrouw krijgt 

 een dochtertje, maar doodt in de plaats van het kind een hond of eene geit 

 en voedt haar kind in 't geheim op. Als de man thuis komt, wordt hem het 

 graf van het gedoode dier getoond, als het graf van zijn dochtertje. Men zie 

 Tijdschr. Bat. Gen. Dl. XL, bl. 371, No. 31 en de aangehaalde parallellen. 

 Een ander Toradjasch verhaal spreekt van eene booze stiefmoeder, die de 

 levers harer stiefkinderen wil eten en die door den beul, die de kinderen spaart, 

 wordt tevreden gesteld met de levers van een paar geiten. 



In No. 6 wordt de veroordeelde jongen slaaf bij zijn vader, in No. 14 

 wordt hij verbannen en krijgt een slaaf mede. Deze dwingt hem om beider 

 rollen te verwisselen: de slaaf treedt op als heer, de koningszoon volgt hem 

 als slaaf. In het Grimmsche Sprookje No. 89 (Die Gansemagd) wordt eene 

 prinses door haar kamermeisje gedwongen met haar van kleeren en van paard 

 te verwisselen en hare dienstmaagd, die zich voor prinses uitgeeft, te volgen. 

 Men vergelijke nog het beneden, bij No. 13, gezegde. 



Verder wordt de aldus gevallen koningszoon in de beide verhalen (No. 6 

 en No. 14) door zijne machtige beschermers, die zich zijne schuldenaars gevoe- 

 len, geholpen om den draak met 7 koppen te verslaan. Zij voorzien hem daar- 

 toe van too ver voor werpen. Van de afgeslagen koppen neemt hij slechts de 

 tongen mede, waardoor de koppen in handen van een indringer komen (in 

 No. 14 zijn gewezen slaaf), die daardoor voor korten tijd zich als den eigen- 

 lijken overwinnaar weet voor te doen. De koningszoon weet echter zijn recht 

 te verkrijgen en wordt daardoor tevens in zijn stand hersteld; de indringer 

 ontvangt loon naar werken. Deze trek vindt men geheel terug in het lilde 

 Sprookje der Gebrs. Grimm (Der gelernte Jager). 



Toovervoorwerpeu, zooals de tooverring, het windpaard en het toover- 

 zwaard in deze verhalen, vindt men telkens in de Indonesische volksverhalen 

 genoemd. In een aantal Toradjasche verhalen dient zulk een tooverring om er 

 de vijanden mede te verdelgen. In het Grimmsche Sprookje No. 92 (Der König 



