MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



21 



b elan ge (B), bëlangaw (S), van aarde 

 gebakken schotelvormige pot o. a. om toe- 

 spijzen te bereiden ; belangë (B) [bëlangaw 

 (5)] besi, ijzeren pan. 



belanggaq; tëbëlanggaq, achterover- 

 gevallen. 



bëlanti'q (B), belanti'aq (S), schiet- 

 geweer aan een toestel om wilde beesten 

 te dooden. 



b ë 1 a p ; bëbëlap, opflikkeren van vuur (/). 



bëlar = bëltt. 



bëla^r = begtl. 



belas; gebruikt om, achter de negen 

 eerste getallen geplaatst, de getallen van 

 elf tol negentien te vormen ; sëbëlas, doewë 

 (B) [doewaw (S)], belas enz. 



bëlasar; (me)'mbëlasar, smalen, uit- 

 maken, doorhalen. 



bëlatjoe; ongebleekt katoen. 



bëlaw; zie: këljaw. 



bëlë (B) bëlaw (S); [uitsluitend in 

 ontkennenden zin gebezigd] ; (ë)'ndï'qde 

 fme/mbëlë (B), (ë) J ndidaw (më)'mbelaw 

 (S), er niet om geven. 



b ë 1 i ; (më)'mbëli (ook : meli), koopen ; 

 bëli bëli(j)'an (zelden gebruikt), koop- 

 waren. 



b ë 1 i d a n g ; e. s. v. scherpsnijdend gras. 



bëU'h (B), bëlt'ah (S); wild, niet tani 

 of mak van dieren. 



bëli(j)'aw; bëli(jVaw banjaq, waar- 

 mede schoonouders door schoonzoon wordt 

 aangesproken ; beli(j)'aw 'itoe, waarmede 

 de schoonzuster haar ouderen schoonbroeder 

 aanspreekt. 



bëli(j)'ong; dissel, houweel. 



b e 1 i k a n ; waaronder een op urwoud 

 aangelegde ladang verstaan word!, die voor 

 den tweeden keer wordt beplant; bëlikan 

 tinggal sëta'oD. een ladang op urwoud 

 aangelegd, welke men na den l en oogst 

 één jaar laat braak liggen. 



b ë 1 i m b i n g ; e. s. v. boom met eetbare 

 saprijke vruchten; soorten zijn: bëlimbtng: 

 bësi ; mants ; masam ; toendjoq (B), toen- 

 djo'aq (5). 



heling = kilangan. 



belas; I de duivel ; II (B) ; (më)'mbëhs, 

 tieren, razen. 



bëltt I tëbëltt, opengespalkt van de 

 oogen ; (më)'mbëht, de oogen strak op 

 iemand richten; II (S) kronkel, draai; 

 bëbëh't bëh't 'akal'ó = 'akal'ö mëlih't; zie 

 'akal; III bëbëltt bëiïl; draaien met de 

 oogen van iemand, die in toorn ontstoken 

 is; iemand toornig aankijken. 



bëloe; bont en blauw van doorslagen 

 of striemen aangedane deelen van het 

 lichaam. 



bëloebor; eene met »poe(w)'a^r" of 

 rottan bladeren of afgesneden padihalmen 

 afgeschoten en met »bëbasan" gedekte 

 ruimte onder of nabij de »'andjong", waarin 

 tijdens den rijstoogst het gesneden gewas 

 wordt opgeschuurd ; (zie de woorden : 

 poe(w) J %r, bëbasan en 'andjong). 



bëloekagr (ook bëloekar) ; beloeka</r 

 moede [B), [mnedaw (S)], gezegd van een 

 ladang op urwoud aangelegd, waarop het 

 laaghout, kreupelhout zich onlwikkeld heeft, 

 nadat men het veld minstens drie jaren 

 heeft laten braak liggen ; heloekat/r pan da q 

 gezegd van een ladang, op urwoud aange- 

 legd, waarop het laagstammig houlgewas 

 zich begint te ontwikkelen, nadat men het 

 veld minstens twee jaren heel'l laten braak 

 liggen; bëloekagr pëpanljongan, gezegd van 

 een ladang, op urwoud aangelegd, dat men 

 minstens 4 jaren braak beeft laten liggen ; 

 bëloekagtr toewë (B), [tocwaw (S)], gezegd 

 van een ladang, op urwoud aangelegd, 

 waarop zich reeds jong bosch gevormd 

 heeft, nadat men het veld minstens 8—10 

 jaren braak heeft laten liggen. 



