MIDDEN MALEISCBE WOORDENLIJST. 



29 



het smeden opvliegen; boenge koedjor (5), 

 lansversiering, bestaande in de: 



a. doeri landaq (B), bos kippeveêren met 

 geelbruine touwtjes bevestigd om een' 

 als steel dienenden stekel van het stekel- 

 varken ; 



b. benang sete^re U'q'oelat (B), bosje be- 

 staande uit eenige bladeren, eenige 

 kippeveêren, en aan het ondereinde 

 omwoeld met ongebleekte en roodbruin 

 geverfde vezels, welke versierselen op 

 de lans worden aangebracht welke bij 

 het »masoqka(n) boenU'ng" — een dei 

 huwelijks ceremoniën — bruid of brui 

 degom worden nagedragen. 



boenge (B) boengaw (S), ri(i)'al [of wang] 

 rente, interest in geld. 



boenge (B) boengaw (<S) padi; rente in pad 

 te voldoen ; [ook wel wang bëboenge padi (B)] 



(ë)'mboengë badje {B) (e)'mboengaw bad 

 jaw (S), roodgloeiend. 



(ë)'mboengë badje tegale (Z?) (ë)'mboen 

 gaw badjaw tegalaw (S), witgloeiend. 



beboenge'an (B) beboengaw'an (S) ; bloe 

 men ; boenge boengë'an (B) boengaw boen 

 gaw'an (5), allerlei gebloemte. 



II boenge (B); geraspte kokosnoot over 

 enkele soorten van gebak gestrooid. 



boengtn; aangespoeld grind; boengtn 

 sabal, grof grind. 



boengka; rist van uien enz. 



boengkah; een groot stuk of brok, 

 blok, kluit. 



boengkal = tandë biti ; zie tandë (B). 



boen gk ar (ook: bongkar); overhoop, 

 uit iets halen of lichten ; (e)'mboengkar, 

 lossen, omverhalen, uit elkander nemen. 



boengkas, I het getornde van een 

 kleed ; II (ë)'mboengkas ; drossen, wegloopen, 

 ontvluchten. 



boengkol, I de onderste bloemtros van 

 den arenpalm; 



II e. s. v. gebak. 



boengkos; pak, bundel; ingepakt, in- 

 gewikkeld; boengkosan, pakje, bundel, 

 pakket, omslag, omhulsel ; (më)'mboengkos, 

 inwikkelen, inpakken; pëmboengkos, pak- 

 middel. 



boengkoq [B), boengko'aq (5); krom. 

 gebogen; boengkoq (2?) [boengko'aq (S)] 

 tjabol? zie verder »bënali". 



boengoq (i?), boengo'aq (SJ, vet, goed 

 in het vleesch zittend, gezet. 



boengsoe; (ook bongsoe), jongste ge- 

 borene, jongste, laatste. 



b o e n i ; I verborgen, verscholen ; (më)'m- 

 boenika(n), iets verbergen. 



II geluld; beboeni'an, geluiden; boeni 

 boeni'an, allerlei geluiden. 



boenong = bënoe(w)ë {B). 



boen oh (B) boeno'ah (S); I (më)'m- 

 boenoh [B), (më)'iuboeno'ah (5) [ook : moe- 

 noh (B), moeno'ah (S)], dooden, ombrengen, 

 vermoorden; boenohan (B), boeno'ahan (S); 

 moord, doodslag. 



II (B) = koetoeq. 



b o e n t a 1 ; I = boentaq ; II hulptelwoord 

 bij het opnoemen van ronde voorwerpen 

 als: sëboental bënang, een kluwen garen; 

 III boentalan, spoel, klos, rol, hoepel. 



boen tang; dood lichaam, aas, kreng, 

 lijk ; boentang kapot, wals, cylinder voor 

 wegbewerking. 



boentaq; rond, doch niet cirkelrond. 



b o e n t i n g ; bruid, verloofde, geëngageerd 

 meisje [ook : boentmg Betinë (B)] ; boeultng 

 lanang (B), pëngantman (S), bruidegom ; 

 boenting malah = (ë)'ndoq 'inang (B). 



boen Ij it; 1 = bengktng; II opge- 

 zwollen van den buik. 



boentoe = «bangsat" en »niësëktn". 



boen tot; achtereinde van menschen en 

 dieren; de dwarslat, die den uit eene rot- 

 tanlat samengebogen voet onder den bodem 



