MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



37 



djadi; I worden, iets zijn, geboren 

 worden, ontstaan, tot stand komen, tieren, 

 groeien, gelukken, gedijen, doorgaan, ge- 

 schieden ; zoo gebeurde het dat ; pedjadi 

 of pedjadi mo'anaj, ouders; 



II = 'iloq (B). 



djadja#r; recht uitstrekken van het 

 been bij het slapen ; stijf, hard worden 

 zooals een dood lichaam. 



djadje (/?), djadah (S); zie djeme (B). 



djadol; zware borsten bij meisjes. 



djagal; I in het klein verkoopen, rond- 

 venten; djagalan, koopwaren van rond- 

 venters. 



II (nië)'ndjagal, voortdrijven, wegjagen; 

 ook achternazetten, vervolgen, trachten in 

 te halen. 



dj a gat; landstreek. 



djage (B), djagaw (5), wakker, ont- 

 waakt, ontwaken ; (më)'ndjagë (B), (më)*n- 

 djagaw (5), waken, de wacht houden, 

 bewaken ; tedjage (B), bewustheid hebben ; 

 zich zelven of van iets anders bewust. 



djagong; mais; soorten daarvan zijn: 

 djagong: 'awap; belande (B), mengalaw 

 (S); besemah [B)\ doe(w)'e (B), [doewaw 

 (S)] ; boelan; kajoe 'agre (B), ['a#raw (S)]; 

 lilm ; moesi ; 'oedang; pohh (B), poti'ah (S). 



dj ah at (B), dja'at (S); slecht, boos, 

 kwaad, leelijk; pëndjahatan = kërampang. 



djaln'l (B), dja'it(S), naaien; het naaien; 

 (më)'ndjahit (B), (më)*ndja , *t (5), iets 

 naaien ; pëndjahitan (B), pendja'itan (S), 

 het naaisel, wat genaaid is of moet worden. 



dja'th (B), djaVah (5), hazardspel; 

 soorten zijn: dja't'h (B): doe(w)ë; ligë; 

 dëlapan. [djaVah (5): doe(w) : 'aw; tigaw; 

 dëlapan], 



djaj; 7 e jaar van de achtjarige tijd- 

 rekening. 



djalan; weg, pad, gang, handelwijs, 

 middel, gelegenheid voor iets, aard; bedjalan, 



loopen, gaan, op weg zijn, op weg gaan, 

 vertrekken, (me)'ndjalani, begaan, bewan- 

 delen; (më)'ndjalanka(n), ten uitvoerbren- 

 gen ; geld uitzetten, djalan sëpintjang 

 doe(w)e (B), [doe w)'aw (5)], de gang van 

 kleine kinderen, die pas beginnen te loopen. 

 djalang; I verwilderd, van de troep 

 afgezworven, rondzwervend ; 



II djalangan, weideplaats; 



III djalangan 'ikan, de grootste bij het 

 »oebaj", (zie dit woord) gevangen visch, 

 welken men het margahoofd moet aanbieden. 



djalaq; e. s. v. vechthaan. 



dj al a gr; I (më)*ndjala</r, kruipen van 

 dieren en planten zoowel over den grond 

 als omhoog langs een' stok. 



II (mëyndjala</r, naar iets kijken, loeren, 

 terwijl men op eene zijde ligt. 



djalal; endeldarm. 



djalë (#), djalaw (S); I werpnet; 

 (më)'ndjalë (B), (më)'ndjalaw (5), visch 

 vangen met een werpnet; 



II djalë (B); djëmë di djalë'i, iemand 

 die, door zijn doesongenooten dood ver- 

 klaard zijnde, de doeson voor goed verlaten 

 heeft. 



djaltn; tegen elkander gebonden of 

 geregen van lange smalle voorwerpen, 

 zoodat op die wijze een vlak wordt ge- 

 vormd ; (më)'ndjalin, aldus rijgen of binden ; 

 pendjaltn, bamboelatjes of staafjes, welke 

 met doorvlechting van rotanreepen aan 

 elkander zijn verbonden. 



djalt</r; gew. mëntik djah'gr, mannen 

 gek, vrouwen gek. 



dj aloë; [volgens /. ook: djaloh (#)], 

 korte hanespoor; djaloe tan'ng; kromme 

 hanespoor. 



djam; uurwerk, uur. 



djaman; eeuw. 



djamaq = kërdjë (B). 



djam ban = pistngan; zie pising. 



