MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



47 



(e)'ntah; of, in twijfelachtige vragende 

 beteekenis ; zie ook : këroe(w)'an ; (e)'ntah.... 

 (ë)'nlah, of..... tf. 



(ë)'ntam; ngëntam, met geweld op iets 

 trappen, vertrappen. 



(ë)'ntaq, het aanstampen van eene 

 lading kruit met den laadstok; pengen- 

 taq'an 'oeraq, houten pen waaraan een 

 ijzeren beiteltje om den betel te stampen. 



(ë)'ntarë [ook: (ë)'ntagrë) (B)], (ë)'n- 

 taraw [ook: (ë)'nta#raw) (5)], tusschen, 

 tusschenruimle, tusschenverloop, tusschen- 

 poos, tusschentijd, onderlinge afstand, 

 ruimte tusschen, ongeveer op de hoogte van. 



(ë) ' n t a r i ; e. s. v. gras. 



(e)'nlëmoe; e s. v. plant met specerij- 

 achtigen wortel, gelijkende op de curcuma. 

 (e)'ntenta; betovergrootvader. 

 (ë)'ntoe(w)'at; knieschijf. 



(e)'ntoe(w)'ë (B), (ë)'nloe(w)'aw (S), 

 schoonvader, schoonmoeder. 



(ë)'rtë (B), (ë)'rtaw (S), goederen, 

 schatten, geld ; (ë)'rte bawë'an (/?), (e)'rlaw 

 pembawaw (S), goederen ten huwelijk 

 meegebracht; (ë)'rtë (B), [(ë)'rtaw (5)] 

 pengintangan (ook: pentjari'an), goederen 

 staande het huwelijk verkregen. 



(ë)'rti; beteekenis, meening; (ë)'rlinjë 

 (Z?), (êj'rti'ó (5); dat wil zeggen; ngerti, 

 verstaan, begrijpen. 



ö. 



gabas; het tegenovergestelde van 

 • poelan". 



gabol; eene inrichting om visch te 

 vangen, (pi. CXXVI n°. 9, v. H.). 



gadak; het V/ 2 centstuk. 



gade (B), gadaw (5); ook: pënggadë 

 (5), pënggadaw (5). knots. 



ga dik; zie goedak. 



gading; olifantstant, ivoor; gading 

 gadjah baj, slagtand van een wijfjesolifant. 



ga dis; jong meisje, maagd; penggadisan, 

 geboorteplaats of laatste woonplaats van 

 de vrouw vóór het huwelijk ; gadis: darmtn 

 tjajë (B), [tjajaw (S)], alleen in »rëdjong's" 

 voorkomende; koele (#), koelaw (5) ; jong 

 meisje met wie een huwelijk kan worden 

 aangegaan; nganlat; de jonge meisjes die 

 de geschaakte bruid één maand na het 

 »masoqka(n) boenting", (zie dit woord), 

 bij het bezoek aan hare ouders naar de 

 ouderlijke woning vergezellen ; toe(w)'e (/?), 

 toe(w)'aw (S), oude vrijster. 



gadjah; olifant; gadjah moengkor; 

 oudtijds eene wijze van gevechtstelling. 



gadjat (B) = djagat. 



gadji; gage, traelement, salaris, soldij. 



gadjol; I (me)'nggadjolka(n), zich niet 

 aan geloften houden. 



II = gandjor. 



gad oh (B), [gado'ah (S)], I leven, lawaai, 

 rumoer; bëgadoh (5), begado'ah (S), rumoer, 

 lawaai maken; ook: plukharen, ruzie maken. 



II (më)'nggadoh (B), [(më)'nggado'ab (S)], 

 lapan sëmbahan; heelen van gestolen goederen. 



ga dong; e. s. v. gewas, welks knol 

 gegeten, zwelling der ledematen en salivatie 

 veroorzaakt, maar goed toebereid wel eetbaar 

 is; soorten zijn: gadong: bengkarong; 

 'itam; poli'h (/?), polt'ah (5); soeran. 



ga gal; (më)'nggagal = poekwl. 



gagang; I bloem- en bladsleel. 



II steel van een potlepel, bamboezen 

 steel van een egge. 



gagap; stamelen, stotteren. 



gagaq; gekko. 



ga gas; gew. verbonden met »palaq°: 

 kaalkop. 



gagaw; legagaw, geheel ontsteld, onl 



