82 



MIDDEN MALEISCnE WOORDENLIJST. 



gëmënim; afgeloopen, effen van het 

 water. 



gementam (grwd. gëntana) ; donderend 

 geluid bijv. van een instortend huis. 



gëmerining (grwd. gerintng) ; geluid 

 op een afstand van een' helderklinkenden 

 »gong"; nagalm van eene zware klok, die 

 geluid wordt. 



g ë m ë r i n t j t n g (grwd. gerintjtng) ; zie : 

 tëbtng. 



gëmoeroenoeman; geluid van den 

 donder op verren afstand. 



gëmoq (2?), gëmo'aq (S); dik, vet, van 

 menschen, dieren, aarde ; mest ; vet ; gëmoq 

 (B), [gëmo'aq (S)], ni(j)'oo/r, kokosmelk. 



gëmpë (B), gëmpaw (5); aardbeving. 



gënap; vol, voltallig, in zijn geheel, 

 even. 



g ë n d a n g ; e. s. v. trom met geitenvel 

 bespannen. 



gëndar; = gëraq en gojang, 



gëndU; zie: tjaq. 



gëndoelë (B), gëndoelaw (S) ; e. s. v. 

 groene geribde vrucht, welke gekookt als 

 groente wordt gegeten. 



gen dom; tarwe meel. 



gëndoman; (in de spreektaal niet 

 gebezigd, voorkomende hoofdzakelijk in 

 djampi's) ; macht van den Allerhoogsten. 



genëmbong; blaar. 



gënggam; de gesloten hand, vuist; 

 segënggam; eene vuist vol. 



gënjtq (B), gënji'aq {S); haat, af- 

 gunst, nijd. 



g ë n t a r ; sidderen, trillen, beven, schud- 

 den, daveren. 



gëntë (5) = gëntar. 



gënti; vervangen, in de plaats van, in 

 stede van ; opvolgen, vervangen ; vergoeding; 

 ook = »sih'h" en «simbang''; begënti 

 genti; bij beurten; mënggënti, vervangen, 

 vergoeden. 



gen Un g; I dun in het midden, dunner 

 dan op andere plaatsen, fijn van leest; 

 gënttng bëtts, voetgewricht, enkel; gënttng 

 kalajan, pols; 



II pan, dakpan. 



gëntong; zie: pëgat II en poetos. 



gëragaj; egge. 



gëragaq; (më)'nggëragaq, lachen van 

 zenuwachtigheid, van schrik. 



gërah; bëgërah, woordentwist hebben. 



gërah'k; zie gëroelang. 



gedram; (më)*nggeo;ram, grommen, 

 brommen, inz. van een tijger. 



gëraq; I = 'oegaq en gojang; 



II bëgëraq (ë)'mboengaw, opkomen van 

 den vloed. 



gërawë (/?), gerawaw (S); (më)'ng- 

 gërawë (B), (më)'nggërawaw (S); stoeien 

 van jongelingen ; gekheid maken van jonge- 

 lingen en jonge meisjes; ook: flirteeren. 



g er bos = boeros. 



geregoq (ook: gergoq) (B), gërëgo'aq 

 (ook: gërgo'aq) (5); bamboezen waterkoker. 



gërëntam; (më)'nggerëntam, stamp- 

 voeten inz. van driftige kinderen. 



gërëtap; flonkeren van sterren, ju- 

 weelen, glimwormen enz. 



gërgadji; zaag; gërgadji pendabong; 

 zaagje bij het tandenvijlen in gebruik. 



gërgatan; zoo nijdig als eene spin (/). 



gërgaw; (raë)'nggërgaw, aanvatten en 

 op den grond werpen van een gadis om haar 

 tot het uitoefenen van den coilus te dwingen. 



geriht'ng (B), gëri't'ng (S); (më)'ng- 

 gërihing (B), (mëj'nggëri^'ng (S), hinneken 

 van een paard. 



gërimtt; (më)'nggëriim't, terugbetalen 

 van de waarde van een geleend voorwerp, 

 (in de spreektaal zelden of nooit gebezigd). 



gërinam; I = inëndam; 



II gezegd van iets, dat te zwaar is om 

 opgelicht of vervoerd te worden. 



