74 



MIDDEN MALEISCIIK WOORDENLIJST. 



k ë g r a s ; hard, stevig, sterk, straf, streng ; 

 stijf van het lichaam ; nge^rasi, geweld 

 aandoen, dwingen. 



keg rat; afgesneden stuk of brok, stuk, 

 gedeelte van een geheel; sekëorat, een 

 stuk, gedeeltelijk. 



ke^raw; roos op het hoofd, schilfers. 



kë^rawaj; e. s. v. groote wesp, die 

 haar nest in den grond maakt. 



këorawat (ook: kërawat); rottan 

 reepen, waarmede de dissel door omwoeling 

 aan den steel wordt vastgemaakt. 



këgrbaj (kë^rëbaj), (ook: kë(r)ëbaj); 

 getrouwde vrouw in tegenstelling van onge- 

 huwd meisje; këqrbaj: bangktng; eene 

 vrouw, die niet meer menstrueert; boen- 

 Ung; eene jong gehuwde vrouw, die nog 

 niet gebaard heeft. 



kë^rboq (B) ; gew. bakol këorboq; 

 zie: bakol. 



k ë r d i ; = boengkas (?). 



kërdjap; knip met het oog; kërdjap 

 kërap, k nipoogen. 



kerdjë (B), kërdjaw (5), werk, bezig- 

 heid, arbeid, bedrijf, handeling; kerdjë'an = 

 'agoq (B). 



kegre (B), kegraw (S); aap inz. de 

 meerkat. 



k ë r ë d a q ; aangedroogd vuil inz. vuil 

 aan borden, kopjes en schoteltjes. 



kë^rënggë (B), kë</rënggaw(iS); e. s. v. 

 groote, roode mier, welks beet sterk brandt. 



këorënjot; knarsen van de tanden, 

 van de deuren. 



kërënttng; klinken, zooals bijv. een 

 glas, waartegen men met een mes tikt. 



k c r ë p a k ; een krakend geluid ; bëkë- 

 rëpak kërepak, trappelen zooals paarden. 



kegrrët ; (f). 



këgfretaq; krakend geluid zooals van 

 een stuk lioul, dat doorgebroken wordt; 

 ook: knarsen van de tanden. 



këridoq (/?), kërido'aq (S); tëfcëridoq 

 (/?), lëkërido'aq (S); versluit, verzwikt; 

 ook: vallen van een' zieke uit zwakte. 



këgfrth (B), (ook: kerih); kegri'ah (S), 

 (ook: kert'ah) = litaq en sangat. 



kertk = gin'q (B). 



këriktq (B), kërita'aq (S), schateren 

 bij het lachen, hardop lachen. 



kërila#r; (ook: kekerilagrr) (B); heen 

 en weer rollend van de oogen, (/). 



k ë r i h'q (B), kerilt'aq (S) ; e. s. v. krekel. 



këriloe (B), kërilong (5); een bam- 

 boezen dwarsfluit. 



keorindpng (ook: kerindjtng); e. s. v. 

 boom. 



keg ring; droog, dor. 



kërinjop; tekërinjop, ingevallen van 

 de wangen. 



kërt'p; bloedverwanten, familie (al. af- 

 stammelingen van grootvader in de rechte 

 linie, die bij »'adat koele (ƒ?), [koelaw (S)]' 

 (zie »koelë"), zijn gehuwd; ook : erfgenaam. 



këriq (B), kërt'aq (5); ngëriq (B), 

 ngërt'aq (S), uitkrabben, afschrapen. 



kë ara's; I kris, de indische dolk; soorten 

 zijn : kegris : 'ankat linie (B) ; 'asam pëdas ; 

 damaor karaw ginan (S) ; djangkong ; man- 

 darang; pandawan (S); paniwtn (S); pa- 

 rong; rangga tjaljtng ; san tan; sëpoekal ; 

 tjëritaw bisoe (5) ; 



II këkëoris; o. de nog niet geopende 

 pluim van palmen; b. zie: pinggan. 



ke rising; vijlsel; ijzerdeeltjes die bij 

 het smeden afvallen. 



kërisiq (B), kerisi'aq (S); grind, grof 

 zand. 



kegrit; 1 stijf in elkander gesponnen 

 van garen; II = sëkol; pengertt, vrek. 



këoritaw; inktvisch. 



k ë r i 1 1 n g ; kroes, een weinig gekruld 

 van het haar. 



këornaj; zie »sianh" (B). 



