MIDDEN MALEISGIIE WOORDENLIJST. 



83 



k o e r a t ; e. s. v. boom niet geneeskrach- 

 tigcn worlel. 



k oer a tan; stijf van de gewrichten, 

 van hel been enz. 



koere (B), koeraw (S): e. s. v. zee- 

 schildpad ; soorten zijn : koere (B), koeraw 

 (5): bëkap; ringgtt. 



koegrë (/?), koeo/raw (5); I milt; 



II koegrë (B), [koegraw (S)] : keü'ng ; 

 wreef van den voet; tangan; rug van de hand. 



k o e g r i ; smeltkroes (smidsgereedschap). 



k o e r ui g 



tjoenng. 



koerong; besloten ruimte, hok, kooi. 



koerongan {B) ; slaapplaats voor de 

 veehthanen binnen de woning. 



koegros; mager, schraal, tpnger, uit- 

 geteerd. 



koegrot; bëkoegrol, het onder het 

 baden afkrabben van hel vuil van het 

 lichaam met een steentje. 



k o e s i ; een kleine soort van » bakë" (B) ; 

 zie dit woord. 



k a e s i k a n (B), (grwd. koestk ?) = n's. 



koesot; I verward, in de war, van 

 haar, garen, touw, eene zaak enz.; 



Il pëngoesotan (grwd. «koesol"?), boete 

 door den jonggehuwden man aan zijne 

 vrouw te voldoen bij het verstoolen van die 

 vrouw voordat de coitus heefl plaats gehad. 



koetë (B), koetaw iS); wal, versterkte 

 plaats, vesting; verschansing, omheining ; 

 koetë [B), koetaw (S) tanah ; aarden wal ; 

 koete : randjak (B) ; aarden wal waarin 

 aangepunte bamboestaken zijn gedreven ; 

 tabong ranljang (B); palissadeering van 

 bamboestaken. 



koeti = kaba. 



koet tl; wrat, vleesachlig uitwas. 



k o e U' n g ; fakkel, toorts. 



koet jam; verduisterd van glans; donker, 

 duister, somber. 



koetjaq; plagen, storen, lastig vallen. 



koetjtl; ontglippen, ontschieten, uil- 

 schieten, afglijden, losraken ; lëkoetjtl ; 

 ontglipt, ontschoten, losgeraakt. 



koeljtng; kal; këkoetjmgan, hysterie. 



koetjop; (in de spreektaal zelden of 

 nooit gebezigd) ; ngoetjop, groeien, gelukken, 

 gedijen. 



koe toe; luis; koetoe 'andjtng, vlooi; 

 koetoe këbaw, teek ; bëkoetoe koeloe'an 

 (ook: koeloe'an), elkander luizen. 



koetoeq; vloek, vervloeking, vervloekt. 



koe tong; verminkt van het uileinde 

 van de ledematen. 



koe (w) 'ah; sauce van iets. 



koe(w)'adaj (S); zie: »titi". 



koe(w)'ajang; kleine schelpen bij 

 wijze van versiersel op baadjes genaaid. 



koe(w)'a</ri; deur, bestaande uit een 

 stuk breede plank. 



koe(w)'asë (B), koe(w)'asaw (S); 

 macht, volmacht, machtig, gezaghebbend, 

 in staat tol iets; gevolmachtigde. 



koe(w)'at; I kracht, dikwerf; 



II (më)'ngkoe(w)'atka(n) soeloh (B), [soe- 

 lo'ah (5)], een toorts heen en weer zwaaien 

 om die te laten opvlammen. 



koe(w)' at.tr; (het woord is alleen he- 

 kend op de Passar's); beduchtheid, vrees 

 of bezorgdheid voor naderend leed. 



koe (w) 'aw; I de argusfazant ; Il e. s. v. 

 ndjëgnng"; zie dit woord. 



koe(w)'awë (B), [koewawaw (S)] ; 

 koe(w)'asë (B). 



koe(w)i — koegri. 



koe(w)ts; ngoe(w)'ts, vegen, opvegen, 

 aanvegen; pëngoe(w)'t"s, veger, bezem. 



k oj an ; e. s. v. groote maal voor ladingen 

 van vaartuigen, pakhuizen. 



kojaq; ontveld, geheel of gedeeltelijk, 

 losgelaten, losgaan van vel, schil. 



kojas; pellen, ontbolsteren. 



kornis; (vgl. koemts), snor, knevel. 



