MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



115 



p a n d a q ; kort, niet lang, niet hoog van 

 lichamen en tijd. 



pandas; bëpandas, beraadslagen over, 

 bespreken van een en ander voor een te 

 vieren feest; inz. een huwelijksfeest. 



pand ik ar; voorvechter, schermmeesler; 

 meester op de wapens. 



pandite (ƒ?). pandilaw (S); een man- 

 nelijke doekoen, (geneeskundige en god- 

 geleerde). 



pandjang; lang, uitgestrekt van ruimte 

 en tijd, ver; pandjang melawor, lang en 

 mager; sepandjang djalan, den geheelen 

 weg langs, langs den weg; sepandjang 

 'agr'i, den ganschen dag. 



pan dj ar; I e. s. v. drilboor om gaten 

 in ijzer te boren ; II het aanpunten van 

 een stuk ijzer om er gaten mee te boren 

 (/); III voorschot geven op koopwaren («/); 

 IV collectieve benaming voor de gereed- 

 schappen van den werkman. 



pandji; regenboog aan westelijk fir- 

 mament. 



pandjing = koeroq; (më)'mpandjing 

 sëlam, den Islam omhelzen. 



pandoe(w)'an; vierkante houten lat 

 bij bet weefgetouw, waaraan een deel van 

 de scheering wordt bevestigd. 



p a n d o q (/?), pando'aq (S) ; mandoq (/?), 

 mando'aq (5), op een pas ontgonnen la- 

 dang een vuur of brandstapel maken van 

 al de ruigte, die nog overgebleven is; 

 mandoq (Z?), [mando'aq (S)] 'ajap; een 

 vuur of brandstapel maken van al de 

 ruigte, die men, na in kleine stukken te 

 hebben gehakt, ter hoogte van eene rijst- 

 schuur beeft opgestapeld. 



pang; pang bisan, waarmede men 

 den vader van zijne schoonzuster aan- 

 spreekt. 



panggang; panggang (manggang) : 

 bëganng, roosten aan het houten speetje; 



panggang: poepor; poffen in gloeiende 

 asch of kool; tjabor; poffen. 



pang gil; manggtl, roepen, bij den 

 naam roepen, noemen, ontbieden, noodigen; 

 panggïlan, genoodigde. 



panggong; Izie: ba tin ; II tepanggong, 

 op iets gedrukt liggen (drukken) zooals 

 een omgevallen boom op een' anderen boom ; 

 III stellaadje. 



pangiran; I titel van vorstelijke per- 

 sonen en hoofden ; II aanspraakswoord nl. 

 waarmede schoonvader door zijne schoon- 

 dochters wordt aangesproken. 



pangke (/?), pangkaw (S); tijd, tijdstip; 

 bijv. pangke (B), [pangkaw (S)] ngëlam, 

 de oogsttijd. 



pangkah; zie: tanggë (/?). 



pangkal; begin, het tegenovergestelde 

 van uiteinde; wat het dichtst bij den 

 oorsprong is; dikste einde van een tak, 

 stok, stam enz.; dat gedeelte van een 

 wapen of werktuig, dat in het gevest of 

 heft zit; pangkal: bëdagang, bedrijfs-han- 

 delskapilaal ; bimbang, degene die een feest 

 geeft; goembaq, wortels van het haar; 

 telingë (B), tëlingaw (S), dat gedeelte, 

 waarmede het oor aan het hoofd zit. 



pangkagr [ook: bangkagr (S)] ; mang- 

 kagr, verbranden van het omgekapte hout 

 bij kleine boopen op pas ontgonnen ladangs, 

 waarin men van wege de natte weersge- 

 steldheid den brand niet heeft kunnen 

 steken. 



pangkat; waardigheid, rang, graad. 



pangkatan; e. s. v. wichelarijboek. 



pangkoe; I school; mangkoe, op den 

 schoot houden; II mangkoe = malibarë; 

 zie: paliharë (B). 



pangkol; dakbedekking van gesplelen 

 bamboe; zie: 'atap. 



pangkoo;r; hak, waarmede men den 

 grond omwerkt en graaft. 



