120 



MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



pëlite (/?), pelitaw (5); lamp; inz. 

 olielamp. 



pëloentjongan; hanekam. 



peloepoh (B), pëloepo'ah (5); platge- 

 slagen bamboe voor vloeren en wanden; 

 peloepoh (B), pëloepo'ah (S); lintang, wan- 

 neer de bamboe horizontaal bevestigd wordt 

 aan de stijlen; tëgaq, wanneer de bamboe 

 verticaal aan de stijlen wordt bevestigd. 



pëloh (B), pëlo'ah (5) ; zweet ; verdikte 

 wazem, die zich als droppels tegen iets 

 aanzet; bëpëloh (B), [bepëlo'ah (S)] (ë)'mbaq 

 mandi; baden in het zweet. 



pëloq (B), pelo'aq (S) ; omhelzing, om- 

 arming, omvademing ; mëloq (B), mëlo'aq 

 (S), omhelzen, omarmen, omvatten met de 

 armen ; pëloq'an (B), pëlo'aq'an, den bij- 

 slaap uitoefenen; sëpemëloq'an (B), sëpë- 

 mëlo'aq'an (S) ; een maal. 



pëlos; aal, paling. 



pemadë (B), pëmadaw (5); gevaar, 

 onheil, vijand; ook: gezegd van dieren, 

 die menschen kwaad doen of aan gewassen 

 schade aanrichten. 



pemandaq'an; het tonvormig stuk 

 hout aan een »tandan djangal" (zie 

 »tandan"). 



pemantak; zwaard bij het weefgetouw. 



pëmantoq (B); zie »bëdtl". 



pëmasong; zie: «pasong" en »djin- 

 djingan". 



p ë m a t a n g ; bergrug ; pëmatang barisan, 

 de barisan ; pëmatang : gantaj ; sandar 

 lëmang, een zachthellende bergrug; pëma- 

 tang lëkë (/?), [lëkaw (S)], een bergrug, 

 die eerst recht loopt, zich daarna ombuigt 

 om dan weder recht te loopen. 



pëmëndaq; hol metalen versiersel 

 tusschen gevest en lemmet van een kris. 



pëmëngka^r; handvat bijv. van een' 

 emmer; de dwarslat van een »gëragaj" 

 (zie dit woord). 



pëmëntong; knots. 



pëmëtong; I duiker; II de bamboezen 

 kokers welke vroeger in de aarden wallen 

 waren gestoken om als schietgaten te 

 dienen ; III de uitgeholde boomstam of 

 bamboezen koker welke door het beneden- 

 einde van den dam van een vijver is ge- 

 stoken. 



pë ui in doe; een »koedjor" ter waarde 

 van 10 » ringgit" oudtijds nevens de 

 • bangon" (zie die woorden) als boete bij 

 moord geheven. 



përaoeloe; zuiger van een blaasbalg. 



pëmoengkor (/?); achterzijde, achter- 

 kant, (in de spreektaal zelden gebezigd); 

 di pëmoengkor; achterna. 



pëmoentjë'an (B); e. s. v. mannen- 

 baadje. 



pëmoeras; donderbus. 



pemoetih [B), pëmoeti'ah (S); de 

 drijvers bij de »kërakat", (zie dit woord). 



p ë n a g ë (B), pënagaw (S) ; e, s. v. boom 

 met zeer taai hout, dat voor scheepsin- 

 houten gebruikt wordt. 



pënakan; zie: »'anaq". 



pënampan (5); een kleine metalen 

 schotel om sirih rond te dienen. 



pënampaq [ook: pënampak (/?)]; 

 bovensnijtand. 



pënangan; ten tijde dat; ten tijde van. 



pënatth (B), pënatfah (S); titel van 

 de echtgenoote van den pasirah. 



pënaw; = tiroe. 



pëndap; e. s. v. »kasam". 



pëndtng; gouden of zilveren plaat van 

 een ceintuur; pending gilapan. 



pëndjarë (B), pëndjaraw (S); gevan- 

 genis, kerker. 



pëndjoelong; een van boven in den 

 vorm van een »sangkaq" (zie dit woord), 

 gespleten bamboestaak, welke midden op 

 een sawah of ladang wordt geplaatst en 



