MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



173 



tamptn); betagroh (B), betagro'ah (S); 

 met elkander of met iemand wedden, 

 [ook wel: bëlat/rohan (B) f bëtagro'ahan 

 (5)]; ook: leggen, zetten, plaatsen, dépo. 

 neeren. 



taj/roq (/?), tat/ro'aq (5); uitspruitsels 

 als natte toespijs genuttigd; taroq (B), 

 [taro'aq (S)] 'abang; bladeren rauw als 

 toespijs gegeten. 



tastk; groot meer om het middelpunt 

 der aarde; (het woord komt alleen in 

 «andaj 'andaj's" (zie dit woord), voor). 



tatah; natah, inzetten, inleggen van 

 edelgesteenten, goud, zilver, enz. 



tatal; spaander; tatal gergadji, zaagsel, 

 houtkrul, schaafkrul. 



tatap; aanpakken, aanvatten, bevoelen, 

 betasten. 



tattng = bindjat; bijv. van een pre- 

 senteerblad. 



tatkalë (B), tatkalaw (5); ten tijde, toen. 



tawanan; krijgsgevangene. 



tawar; I tooverformulier ; II zie kënë 

 (B); III afdingen, bieden. 



tawas; aluin. 



tawë (B), tawaw (5); tëtawë (B), 

 tëtawaw (S); lachen; tetawe mat/q koewaw 

 (B); om te stikken van het lachen. 



të; voorvoegsel tot vorming van het 

 accidenteel passief. 



tëbah = laloe. 



tebal; dik van platte voorwerpen zoo- 

 als papier, doek, enz.; dicht bijeen van 

 haar, gras en deug; selëbal; e . s. v. 

 heester met geneeskrachtige bladen. 



t ë b a n g ; nëbang, vellen van groote hoornen . 



tëbas; nëbas, wegkappen van ruigte, 

 struiken van kreupelhout. 



tëbat; vischvijver; ook: afdamming, 

 afdijking. 



tebëgraw (B), tëmbëgfraw (S); grof 

 en lang rietgras. 



tëbi'ng; hooge kant van eene rivier; 

 ook: hoogte, heuvel; tëm'ng gëmërintji'ng ; 

 loodrechte waud. 



tëboe; suikerriet; soorten zijn: teboe: 

 'abang, 'asap, (ë)'ndtq bemi(j) J ang, itam, 

 këloembos, këmboewaj, kiki'1, koe(w)'al, 

 linggë (B), manaw. 



tëboq (B), tëbo'aq (S); doorgeslagen, 

 met een gat er doorheen, doorboord, gat, 

 opening; teboq (B), tëbo'aq (S): boe^nt 

 of (djahat) anus; 'idong; neusgat. 



tëbos; nëbos, loskoopen, vrijkoopen, 

 lossen; tebosan, lossing, losprijs. 



tëdë (B), tëdaw (5) = pintaq; (het 

 woord wordt echter in de spreektaal zel- 

 den gebezigd). 



tedoh (B), tëdo'ah (5); luwte, bedaard, 

 van wind, van de golven. 



tëgah; nëgahka(n), weerhouden, ver- 

 bieden, tegenhouden, beletten; (ë) J ndtq (B), 

 [(ë)'ndi'aq (S)] këtëgahan, bij iets volharden. 



tëgam; nëgam, iemand een vuistslag 

 geven. 



tëgang; I gespannen, strak, stijf van 

 den nek; II = tahan. 



tëgaq; I opstaan, oprijzen; bëtëgaq ; 

 staan, in eene staande houding zijn; tëgag 

 tëntaq, staan als een kind, dat pas leert 

 staan; II = loeros. 



tëgar; het tegenovergestelde van: litaq. 



tëgas; zin, beteekenis; 'apaw këtëgas 

 kataw 'ini (S); ra, ra, wat is dat. 



tegë [B); nëgë, ophouden, stilhouden, 

 stil blijven staan, vertoeven, rusten. 



tëgoh (B), tëgo'ah (S); stevig, vast, 

 hecht, robust, sterk, duurzaam. 



tëgoq (B), tëgo'aq (S); I sëtëgoq (B), 

 sëtëgo'aq (5); een slok, een teug; Il ook 

 = tëlan. 



lëgor; I nëgorka(n), in opschuddiug 

 brengen: II tëgor limbor, verschrikt, 

 ontsteld. 



