174 



MIDDEN MALEISOHE WOORDENLIJST. 



tëkal; vast, standvastig, bestendig, rustig. 



tëkale (B), tëkalaw (S); ten tijde, 

 toen; vgl. kale (B\ 



tekau; datgene, waarop men met de 

 hand drukt, leunt of steunt; nëkan'i, iets 

 met hand of pool drukken, aandrukken. 



tëkang; I in tweeën kloven van eene 

 klappernoot; 11 als hulptelwoord gebezigd 

 bij het opnoemen van manden. 



tëkap; I gekneede bal bijv. van ge- 

 kookte rijst; II aandeel dat iemand van 

 een maal toekomt, dat iemand van een 

 werk wordt toegewezen. 



tëkaw; e. s. v. varkenverschrikker op 

 rijstvelden, talang's. 



tëki; I e. s. v. specht; 11 zie: groempot. 



lëki(j)'aq; oksel. 



lëki'q (B), tëki'aq(S); nëki'q (B), nekï'aq 

 (S); drukken, plat drukken ook met den 

 nagel, dooddrukken van ongedierte. 



tëkoekoe; tortelduif: soorten zijn: 

 tëkoekoe: kapogr, sipang, tikos. 



tëkol; knip om eekhoorns te vangen. 



tëkoq (B), tëko'aq (S) == tëboq (B). 



tekot; tëtëkot, ten einde raad. 



tëladan; voorbeeld, model. 



tëladas; cataract. 



tëlagë (/?), tëlagaw (S); meer. 



te la j a q (B), lëlajap (S) = banjaq; (het 

 woord komt alleen in »'andaj 'andaj" (zie 

 dit woord) voor). 



tëlajong; nëlajong, met een »këris" 

 om het hoofd zwaaien. 



tëlaudjang; naakt, bloot. 



tëlap; nëlap, een van de bewerkingen 

 bij het rood verven van garen. 



tëlapaq; (vgl. tapaq), voetzool; lëlapaq 

 tangan, palm van de hand, ook de platte 

 lus, waartoe het einde van bet eene koord 

 van de » tali sabongan" is bevestigd; tëla- 

 paq gang, de schotel voor den steen bij 

 de »panah 'oemban" (zie die woorden). 



tëlaq; een koker met bodem en stop 

 inz. van »kajoe sëri(j)'an" (zie: kajoe) 

 vervaardigd om daarin pruimtabak te be- 

 waren; tabaksdoosje vervaardigd van een 

 eivormig van boven afgeplatten klapperdop 

 voorzien van een ovaal binnen het doosje 

 sluitend deksel. 



tëlar (ook: iëhgr); een weinig ge- 

 barsten. 



telas; spierwit; tëlasan, wit badkleed. 



tëlat; e. s. v. bezem, veger, 



telëgoe; muskus dier. 



tëlëkong; bidsluier der vrouwen. 



telen tang; achteroverleggen, op den 

 rug leggen, de zijde van de dunne geel- 

 koperen plaat bij het spel «dj'at'h dëlapan" 

 (zie dja'th) in gebruik, waarop eene zwarte 

 stip is ingebrand; de keerzijde daarvan 

 heet »tëroekop" (van daar: tëlentang 'itam, 

 tëroekop koentng). 



t ë 1 i k ë (B) ; e. s. v. singktl. 



tëlikong; tëlikong da'on, peperhuisje. 



tel ik o r (B); e. s. v. «singta'1". 



telingë (B). lëlingaw (5); oor ; lëlingë 

 (B), [tëlingaw (S)] kintjü/r; de uitschul- 

 pingen afwisselend met groepen van in- 

 kepingen waarvan de rechtopstaande stijl 

 van het spinnewiel is voorzien. 



tëliüp; klanknabootsend geluid voor 

 het neervallen van den regen bij druppels. 



tëlobong; poel van stilstand water. 



tëloetoq (B), tëloelo'aq (S); hoofd- 

 nerf van andere dan palmbladeren. 



tëloq (B) 1 tëlo'aq (5); baai, inham; 

 II = badah. 



tëlor; gebrekkig van spreken, enkele 

 letters gebrekkig uitspreken. 



teloor; ei; teloor bëU's, kuit; teloor 

 bëproekal = bëgroekal; (nl. een ei dat 

 niet is uitgebroed) 



tëlot; e. s. v. veger, bezem. 



tem as; zie: mimpi. 



