182 



MIDDEN MALEISCHB WOORDENLIJST. 



tjampang; I = tjabang I; II tjam- 

 pang karinang, rechts en links verspreid 

 van voorwerpen (f). 



tja nip or; vermengd, door een, onder- 

 eengemengd. 



tjanaj; I e. s. v. kleine lans; II fijn 

 gestampt glas voor schuurwerk gebruikt. 



Ijanang; omroepersbekken. 



tjandoe; I geprepareerde opium; II 

 bezinksel, drab inz. van koffie. 



t j a n d o n g ; e. s. v. kapmes. 



tjangaq; I met geweld iemand iets 

 in de keel gieten; II bë(të)tjangaq = 

 bëngangë (B) (zie: ngangë). 



tjanggth (B), tjanggt'Sh (S); tjanggth 

 (B), [tjanggt'Sh (S)] moelot; gezegd van 

 iemand die onbeschoft en brutaal is;- 

 tjanggth (B), [tjanggt'Sh (S)] tangan; ge- 

 zegd zoowel van een persoon die lange 

 vingers heeft als van een persoon, die on- 

 middelijk klaar slaat om te slaan, te 

 stompen, enz. 



t j a n g g o n g ; ongestadig, ongedurig, niet 

 vast, niet zeker, onbestemd. 



tjangth (B); welbespraakt, geslepen, 

 bij de hand, van zessen klaar. 



tjangka; tjangka 'oenaq; vork in de 

 wachthuizen gebezigd. 



tjangkah = tjabang. 



tjangkë (B), tjangkaw (S); onfatsoen- 

 lijk, onwel voegelijk ; niet «comme il faut", 

 vuil, obsceen van woorden. 



tjangktng = bindjat. 



tjangktr; kopje met een oor of voet. 



tjangkong; (më)'ntjangkong, hurken, 

 neerhurken met het achterste den grond 

 rakend. 



tjangot = mangot. 



tja n tal; (më)'ntjantal, een vrouw bij 

 de horsten pakken. 



tjanttl = këlenttt; (volgens anderen 

 de nog niet besneden part. pud. fem.). 



tja'oentjong (B), tja'oetjong (S); 

 e. s. v. gebak. 



tja'ol; (gew. ka't'n tja'ol) e. s. v. smalle 

 fijne doek, dat om hel lijf wordt geslagen. 



tja'oq (B), tjaVSq (S) = ra'op. 



tjap; zegel, cachet. 



t j a p a (h) ; ronde houten bak inz. van 

 de »kajoe pëlawi" (zie kajoe), gemaakt. 



tjapaj; een weinig verlamd aan beenen 

 of voeten. 



tjapang; zie: »këbaw". 



Ijapaq; (më)'ntjapaq, iets neersmijten, 

 smakken, wegsmijten, afdrijven van de 

 vrucht; (më)'ntjapaqka(n) betine J^B), [be: 

 tinaw (S)], scheiden; (më)'nljapaqka(n) 

 wang, verkwisten. 



tjaptng; metalen plaatje, al dan niet 

 voorzien van koperen belletjes, aan een 

 touwtje geregen tot bedekking van de 

 schaamdeelen, door nog naakt loopende 

 meisjes gedragen. 



tja pot; I tetjapot = tëbërlos; zie: 

 bërlos; II (më)'ntjapot, een spijker zooveel 

 mogelijk in den wand drijven. 



tjaq; I tjaq gëndtt, een stukje touw 

 om den middel boven de schaamdeelen bij 

 wijze van amulet gedragen ; II tjaq ping- 

 gang, een om de lendenen geslagen kain; 

 III tjaq 'ingktng, al hinkende loopen. 



tja ram; geweeklaag, gejammer en ge- 

 ween in een sterfhuis. 



tjarang; loot, twijg. 



tjare (/?), tjaraw (S); wijze, manier, 

 trant. 



t j a r i ; tjëtjari'Sn, blindemannetje spelen. 



t j a r oq (B), tjaro'aq (S) ; een klapperdop 

 als maat voor droge waren inz. padi, rijst; 

 (gew. bevat de klapperdop voldoende rijst 

 [bekras] voor het maal van een persoon). 



tjagrol; vuile, gemeene praal; mën- 

 tja^rot, vuile taal uitkramen. 



tja tja pan; de kweekplanljes, die aan 



