MIDDEN MALEISCBE WOORDENLIJST. 



183 



de kanten van de dijkjes worden geplant, 

 en voor het inboeten moeten dienen. 



tjatjat; gebrek, fout, vlek, smet; 

 (më)'ntjatjatka(n), iels gebrekkig vinden, 

 smaden, smalen op iels. 



t j a t ë (B), tjatjaw (S) ; e. s. v. gebak. 



tjatji; steken inz. van bijen, wespen, 

 hommels. 



tjatjtng; aarsmaden. 



tjatok; pëntjatok, een werktuig om op 

 de »lenggalaw'an" (zie dit woord) de 

 aardkluiten stuk te slaan. 



tjator; I schaakspel; II (më)'ntjator = 

 bagi (?). 



tja wan (B); houten vork met langen 

 steel. 



tjawa^r = tjoempoq (B). 



tjawt'r (ook: tjawtor); hazenlip. 



tjawts = sedi(j)'e (B). 



l)éb»gr = tjabi'q (B). 



tjebor (ook: tjeboor); plomp, het geluid 

 van iets zwaars, dat in het water valt. 



tjëgor; e. s. v. vogel en varken ver- 

 schrikker op de sawah/s; tjëgor 'ajiq (B), 

 ['ajt'aq (B)] ; als boven. 



tjëkah; rottenval. 



tjëkaw; I niet willen betalen bij het 

 verliezen; II (më)'ntjëkaw; grijpen, vatten, 

 wegnemen met klauwen, handen of bek 

 inz. van een roofdier. 



tjektq (B), tjëkt'aq (S); (më)'nljëktq 

 (B), (më)'nljëkt'aq (S); de keel dicht- 

 knijppen, worgen. 



tjëkong; holte, kuiltje, ook: bult in 

 den weg. 



tjëkor; e. s. v. geneeskrachtige plant, 

 die laag bij den grond groeit 



tjëlakë (B), tjelakaw (5); onheil, ramp, 

 ongeluk; ook: fout, feil; (më)'ntjëlakëka(n) 

 (#), (më)'ntjëlakawka(n) (S) ; achterklap- 

 pen, gispen, beschuldigen. 



tjëlangol; zie: daj. 



tjëlap; nat, vochtig; tjëlap di pëloh 

 (B), [pëlo'Sh (S); geheel in hel zweet, 

 overal uitbreken van het zweet; tjëlap 

 bantjo^r; kletsnat. 



tjelaq; e. s. v. fijn, zwart poeder dat 

 men gebruikt om daarmede de oogleden 

 te blanketten. 



tjëlë (B), tjelaw (S); iets berispelijks, 

 smet, gebrek. 



tjelëlëpo^r; (më)'ntjëlëlëpo^r, met de 

 handen in het water slaan, plassen bijv. 

 bij het baden. 



Ijëlëngas (B), tjëloewaw (S); (më)'ntjë- 

 lëngas (5), (më)'ntjëloengaw (S); het ge- 

 laat, den bek naar boven keeren ; recht 

 opstaan van padiaren. 



tjëlingos; (më)'ntjelingos = malts. 



tjëlintjing; klanknaboolsend woord 

 voor het geluid van twee zilveren geld- 

 stukken, welke men tegen elkander slaat. 



tjelop; even bij iemand aanloopen, 

 aangaan. 



tjelor; even bij iemand aanloopen, 



aangaan. 



tjëmtn = kësënë; tjëmi'n kar»t, spie- 

 geldoosje. 



tjëmong; ontroering verwarring. 



tjëmpake (B), tjëmpakaw (5); e. s. v. 

 boom mei zeer welriekende bloemen. 



tjempale (#), tjempalaw (5); gew. 

 tjëmpalë (B), [tjempalaw (S)] moelot; he- 

 leediging, hoon, laster; tjcmpalë (#), 

 [tjempalaw (5)] tangan, toebrengen van 

 slagen en kwetsuren. 



t j e n d a j ; gebloemd zijden stof. 



tjëndanë (B), tjëndanaw (£'); e. s. v. 

 zeer welriekend hout. 



tjëndoe(w)'aj; padihalm, welke na 

 den oogst nabloeit. 



tj en gang; verbluft, versuft van ver- 

 bazing. 



tjenggaq; gew. tjenggaq ri(j)'a1, hals- 



