184 



MIDDEN HALBISCHE WOORDENLIJST. 



ketting bestaande uit aaneengeregen geld- 

 stukken. 



tjengi'h (B), tjengi'Sh (5); tjëljèngth 

 (B), tjetjengt'ah (5); grijnslachend. 



tjëngts; (më)'ntjëngts, iemand aan- 

 grijnzen; ook: den neus optrekken voor 

 iets, dat onaangenaam ruikt, het gezicht 

 vertrekken bij het eten van iets zuurs. 



tjëngkam; I greep met de volle 

 hand (f) ; II (më)'ntjëngkam, naar iets 

 grijpen bijv. naar een kapel. 



tjëngkaroh (B) ; gekookte rijst, die 

 gedroogd dan wel geroosterd [kiroh (B)] 

 wordt. 



tjëngkëringan; e. s.v. snelgroeiende 

 schaduwboom. 



tjëngkth (B), tjengki'ah (5); kruid- 

 nagelboom; zie: »boewah" en »boengë" (B). 



tjëngkirong; e. s.v. kromme »siwar" 

 (zie dit woord), (J). 



tjëngkong; (/?), kintjah (5); I ring 

 met kleine belletjes, welke om den enkel 

 wordt gedragen; II klokje uit een stuk 

 hout gesneden, waarin drie houte klepels 

 hangen, dat middels idjoektouw om den 

 nek van een karbouw wordt gebonden; 

 bij de koeien is dat klokje in ijzer ge- 

 goten. 



tjëntjang; = (më)'ntjëntjang, fijn hak- 

 ken, inslukken hakken. 



tjëpar; I klanknabootsend woord voor 

 het geluid van het weven ; Il e. s. v. var- 

 kenverschrikker ; tjëpar *aj*q (B), ['ajt'aq 

 (5)] ; als boven. 



tjëpal; vlug schielijk. 



tjëpot; niet ver genoeg reikend. 



tjërabong; (më)'ntjërabong, zwanger 

 zijn. 



Ij er ah os; dik, opgezet van den buik. 



tjëraj; (ook: tjëoraj); gescheiden, uit 

 of van elkaar; bëtjeraj; scheiden; ook: 

 echtscheiden ; tjëraj beraj; (tjëo/raj bëoraj) 



(ook : tjëo/raj mëo/raj), overal verspreid, 

 verspreid en verstrooid, in alle richtingen 

 verspreid ; tjëraj (tjëoraj) hëkoendang ; 

 zie: koele (B); tjëraj (Ije^rraj) soesoe, ge- 

 speend ; pëntjeraj'an (ook : pënljëoraj'an), 

 teeken van rouw; ook: zijdlinie (?). 



tjëranë (/?), tjëranaw (5); schotel 

 of bak op voet voor de siribenoodigd- 

 heden. 



tjërëdiq (!?), tjerëdt'aq (5); snugger, 

 schrander, verstandig, slim. 



tjërëmaj; e. s. v. vrucht. 



tjërmin; spiegel. 



tjërëmot = tjëlangot. 



tjëo/ri (ook: tjëtjëo/ri); iets berispelijks, 

 smet, gebrek; (më)'ntjëtjëo;ri), versmaden, 

 afkeuren, blameeren. 



tjëridam; iemand uitdagende blikken 

 toewerpen (?). 



tjëridtng; (më)'ntjëridtng, iemand in 

 het oog houden, nagaan. 



tjërilop; (më/nljërilop, lasten of ste- 

 ken in eene holte, gal of opening. 



t j e r * q (B), tjërt'aq (5); schreeuw, ge- 

 schreeuw, 



tjëo/rtt; steil van een heuvel. 



tjërilë (B), tjëritaw (S); verhaal, ver- 

 telsel. 



t j ë r i w 1 1 ; veel praats hebben, opspelen, 

 harrewarren. 



tj erlang: (ook: tjëorlang), openge- 

 spalkt van de oogen. 



tjëroetjoh (B), tjëroetjo'ah (5); uil- 

 gieten, uitstorten op of over iets. 



tjëroetoe; sigaar. 



tjëroh (B); de rijst zoo lang in het 

 rijslblok stampen totdat ze een witte kleur 

 krijgt. 



tjëtakan = djangkë (B). 



tjetjaq; hagedis; tjëtjaq gagaq (ook 

 alleen: » gagaq") gekko. 



Ijëljagrr; I een pad o. a. in kreupel- 



