MIDDEN MALEISCHE WOORDENLIJST. 



187 



droge waren, inhoudende ± o tjaroq (B) 

 (zie dit woord), Ijoepaq (ë)'nloe(w)'at; 

 knie. 



tjoeping; tjoeptng telingë (ƒ?) [lë- 

 lingaw (5)], lel, oorlel; tjoeptng boenge 

 (B) [boengaw (S)], kelkblad; schutblad. 



tjoepoe; een doosje van geel koper, 

 voor sirikalk en tabak. 



tjoeraq; patroon van een ka'in, als: 

 tjoeraq: 'idjang; kisam (S); moetong; 

 poe(w)'aor masaq; rawah pantjing; sëlajaq 

 laloe. 



tjoerï'ng; streep, schram, krab. 



tjoeroh (B); (me)'ntjoerohi, iets be- 

 gieten. 



tjoerop; e. s. v. gebak. 



tjoe^rop; I gezegd van een pootgat, 

 waarin meer dan zes padiplantjes zijn 

 uitgestoeid ; II waterval. 



tjoetar; (me)'ntjoetar (?); gezegd van 

 rijpe nog aan den boom hangende vruchten 

 van de »langsat" (zie dit woord). 



tjoettt (B) = këlenUt, 



tj o e tj i ; zuiver, rein ; wasschen, schoon- 

 maken; tjoetji djoeraj (S); een offermaal 

 aanrichten voor een ontijdig geboren kind. 



tjoetjoh (B); (më)'ntjoetjoh, met iets 

 fijns en puntigs in of door iels steken, 

 zooals een draad door het oog van een 

 naald. 



tj oei jong; kleinkind. 



tjoetjop; I (me)'ntjoetjop, slurpen, 

 zuigen, inzuigen, opzuigen; II een kegel- 

 vormige korf als legplaats van kippen; 

 tjoetjop boerong, kooi inz. om kwartels te 



vangen. 



tjoetjoq (/?), tjoctjo'§q (S); pen om 

 in iets Ie steken, om iets vast te steken 

 of aan te rijgen; (më)'ntjoeljoq(ö), (më)'n- 

 Ijoeljo'aq (5); steken in iels, rijgen, aan- 

 rijgen bijv. van koralen; tjoetjoq (B), 

 [tjoetjo'Sq (S)] karap, het rondhouten staafje, 



waaraan wil katoenen lusjes zijn bevestigd 

 en waardoor een gedeelte der draden van 

 de scheeriDg bij het weefgetouw heen- 

 loopt. 



tjoetjor; e. s. v. gebak. 



ljoetjoo;r; met een klein dun straaltje 

 vlieten of nederslorten, gieten, schenken 

 in iets. 



tjoe(w)'ar = tjoetjogr. 



tjoe(w)'as; terugspringen, losspringen 

 van veerkrachtige of gespannen dingen; 

 opspringen. 



tjoe(w)'tl; (më)*ntjoe(w)'tl, schoppen 

 met de teenen. 



tjogoq (/?); zitten, gezeten zijn. 



tjoki't; (më)'ntjoktt, een weinigje af- 

 nemen van iets dat men meent te veel 

 te zijn. 



tj on dong; hellen, overhellen; schuin 

 hellend; naar een kant overhellen. 



tjong; waarmede de kleinkinderen door 

 hunne grootouders worden aangespro- 

 ken. 



tjoq (B); (më)*ntjoq, den vinger naar 

 iemand uilsteken om hem in de zijde te 

 stooten, zooals men bijv. spelend met de 

 kinderen doel; tjoq bëli'oq; iemand met 

 een' vinger in de zijde stooten, kit- 

 telen enz. 



tjorong; trechter, huis. pijp. 



tobang (B) ; een holle bamboe, om 

 daarin »bësi boeo/roq" (zie bësi), te be- 

 waren. 



t o b a t ; berouw, bekeering, boeledoening ; 

 bëtobat; offeren op een heilig graf of een' 

 gewijden berg tot boeledoening. 



toe; een voorvoegsel; zie: 'apë (B). 



toebë (B), loebaw (5); e. s. v. plant 

 met gifligen wortel ; gebruikt om visch Ie 

 bedwelmen, [»noebë(Z?) [noebaw(5)J 'ikan"] 

 soorten zijn : toebe (B) toebaw (S) : badë 

 (/?), badaw (S) ; djenoe; kapoor; koetong; 



