GRAMATICA. 211 



Het accidenteel passief alleen met »ke" gevormd schijnt in het Midden Maleisen 

 niet voor te komen. 



Betreffende de verandering van »të" in »të#r" of »toe(w)" raadplege men hetgeen 

 dienaangaande omtrent het voorvoegsel »be" is medegedeeld. 



Zooals Prof. De Hollander 't omschrijft, drukt het accidenteel passief van voorgevoegd 

 »kë" en achtergevoegd »'Sn" in het algemeen uit »den toestand waarin het object 

 geraakt of waartoe het komt toevallig van zelf of door omstandigheden" verder »de 

 geschiktheid of vatbaarheid van het object om de door het werkwoord beteekende 

 handeling te ondergaan of de mogelijkheid dat het die onderga", terwijl de beteekenis 

 van den anderen passieven vorm overeenkomt met die van het lijdend deelwoord in 

 het Nederlandsch, doch dat daardoor wordt uitgedrukt »een accident, dat aan het 

 object overkomt of overkomen is" of »de accidenteele toestand, waarin het object 

 geraakt of geraakt is". 



Dat dit accidenteel passief ook de beteekenis van een met «baar" samengesteld 

 bijvoegelijk naamwoord kan hebben, leert ons o. a. het woord •të'itong" (zie boven). 



De Voluntatief. 



De imperatief wordt uitgedrukt door het werkwoord zonder »më" en den 

 neusklank en gewoonlijk gevolgd door het nadrukaanhechlsel »lab". welk aanhechlsel 

 geplaatst achter het achtervoegsel »ka(n)" in het Bësëmahscb dialect in >nah" 

 verandert. 



Wij zagen reeds boven, dat in dat geval in het Sërawajsch dialect »ka(n)" zich 

 in »kë" wijzigt, bijv. : 



»keloe(w)'agrlah"; ga naar buiten; 



»padjamka(n)nah (B), pëdjapkëlah (5)": blusch uit; 



»bëdjalanlah"; ga; 



»katopka(n)nah (B), [katopkelah (5)]'' pintoe; sluit de deur. 



De vorming van de jussief heeft vooreerst op dezelfde wijze plaats als die van 

 de imperatief en verschilt dan alleen door den toon waarop gesproken wordt ; verder 

 door den persoon, wien men iets beveelt, met het voorzetsel »di" (door) achter het 

 werkwoord te plaatsen bijv. »makanlah di toe(w)'an dagmg groesë (B), [groesaw (S)] 

 itoe", door mijnheer worde het vleesch van dat hert gegeten; of eet het vleesch van 

 dat hert mijnheer; ten laatste wordt de jussief uitgedrukt door een van de hulp* 

 woorden: »(ëyndaqlah, nangka(n)nah (B), [nangkëlah (S)]", 'iloqlah (B), [WSqlah 

 (S)] ; bij het zegwoord te voegen, dat zoo het een werkwoord is den neusklank 



I behoudt; bijv. »(ë)*ndaqlah kaba (më^ntjaka^r", gij moet zoeken of zoekt; 

 »nangka(n)nah di(j)ë (B), [nangkëlah di(j)'aw (S)]" më(n)tjaka<jr; laat hem zoeken; 

 «'iloqlah (B), ['ilo'aqlah (Sj\ kaba pëgi gëgastb (gëgantjang)" ; het zoude goed 

 zijn, dat gij spoedig gaat of gij moet spoedig gaan. 

 De concessieve wijze van spreken verschilt mede alleen door den toon, waarop 



