122 



Dat het plateau vroeger werkelijk lager was, volgt uit de ligging van de 

 fundamenten der tempels, die 2 meter diep in den grond zitten, zooals bij 

 uitgraving bleek, toen de beer Van Kinsrergen ze wilde pbotografeeren. 



De vlakte is peervormig, de grootste lengte bedraagt 1800, de grootste 

 breedte op de hoogte van de pasanggrahan 800 meter. Voor zoover zij niet 

 te moerassig is, is de vlakte met gras begroeid en levert bij zonneschijn met 

 omringende bergen een fraai en vriendelijk geheel. Bij regen weer is het er 

 echter zeer guur en onaangenaam. 



Het is aan het initiatief van het Bestuur van het Bataviaasch Genootschap 

 te danken, dat de Regeering in der tijd besloot, uitgravingen op het Diëng- 

 plateau te laten doen en de reeds bekende tempels te laten pbotografeeren. Die 

 uitgravingen begonnen in het jaar 18(54 onder de leiding van den heer Van 

 Kinsbergen met het ontblooten van den voet der Ardjoena-tempels ; hij had 

 echler zooveel last van het water, dat hij beginnen moest een kanaal van hier 

 naar het meertje Baleh kambang te graven, alvorens den voet dier tempels te 

 kunnen bloot leggen. Men was van plan dit kanaal nog verder zuidelijk te 

 verlengen, tot beoosten het meertje Tëroes, maar dit plan is niet tot uitvoering 

 gekomen (zie de kaart). 



Later zijn die uitgravingen voortgezet onder toezicht van den ingenieur 

 der Burg. Openbare Werken Pet, nog later onder den ingenieur Mijer. In 

 het jaar 1878 zijn de onderzoekingen gestaakt, omdat men weinig nieuws meer 

 vond. Behalve fundamenten van tempels zijn bij de uitgravingen enkele beschreven 

 steenen en verscheidene beelden ontdekt, die nu gedeeltelijk bij de pasanggrahan 

 op het plateau zijn geborgen, gedeeltelijk naar het Museum te Batavia zijn 

 overgebracht. 



De heer Pet vervaardigde eene kaart van de geheele vlakte, op schaal 

 van 1 : 2500, waarop de tot 1867 bekende tempels en fundamenten alle aangegeven 

 zijn. Deze kaart is later door den heer Mijer bijgewerkt tot het einde van 

 1876. Na dien tijd zijn nog slechts enkele kleine onbeduidende fundamenten 

 gevonden, die niet op de kaart voorkomen. Het carton op blad III is eene 

 verkleinde reproductie van de kaart van de heeren Pet en Mijer, de namen 

 der tempels zijn van die kaart overgenomen, maar de spelling der namen is 

 verbeterd door D r . Brandes. 



Een gedeelte der oudheden ligt op grondgebied van Banjoemas, een ander 

 gedeelte in de Bagëlen. Van het Diëng-plateau zijn een tal van beelden afkomstig, 

 die men vroeger aantrof en gedeeltelijk nog vindt te Pekalongan, Batoer, Karang 

 kobar, Bandjar negara, Wanasaba en Poerwaredja. Een gedeelte van die beelden 

 is nu in het Museum te Batavia. Zij zijn alle zuiver ciwaitisch, geen enkel 

 boeddhistisch beeld wordt daaronder aangetroffen. Behalve deze beelden behooren' 

 tot het Diëng-plateau (280) en het Prahoe-gebergte (28l) de volgende oudheden: 

 1. Eene collectie beelden bij de pasanggrahan op het Diëng-plateau zelf. 



