325 



schijnlijk niet ver van de zuidkust is moeten gehaald worden. Deze oudheid is 

 in verschillende werken als «Matjan poetih" beschreven, maar de tjandi ligt 

 niet in het gebied van deze desa, maar in dat van de desa Meroe. De slangen 

 en banaspati's, die men in Van Hoëvell's »Reis" op de platen van Matjan poetih 

 ziet, zijn er willekeurig door den teekenaar aan toegevoegd. Er is niets van 

 die versieringen te ontdekken, en op eene teekening in het Museum te Batavia, 

 komt van die slangen etc. ook niets voor. 



Lit. 



Epp. Schilderungen aus hollandisch Ost-Indiën 1841, p. 485. 



Epp. Banjoewangi, Tijdschr. van N. Indië 1849 I p. 258. 



Van Hoêvell. Reis over Java II 1851, p. 195 — 197. Afbeeldingen en 



beschrijving van Matjan poetih. De slangen «n de banaspati berusten 



op phantasie. 

 Javasche Oudheden 1852 — 1856. Slechts 3 afleveringen, gedrukt bij Mieling 



te 's Gravenhage. Hierin eene plaat, door A. J. Bik, van Matjan poetih, 



waarop de banaspati (?) er reeds geheel anders uitziet dan bij v. Hoévell, 



maar waarschijnlijk ook nog gephantaseerd is. 

 Reinwardt. Reis naar het Oostelijk gedeelte van den Indischen Archipel in 



1821. Uitgegeven 1858, p. 618. Over den tempel «Matjan-poetih". 

 Leemans. Boro Boedoer 1873, p. 407. 

 Stöhr. Die Provinz Banjoewangi. Frankfurt 1874, p. 40. 

 Veth. Java II 1878, p. 210—211. 

 Notulen XX 1882, p. 130. Aanbieding eener teekening van de oudheid 



Matjan poetih, vervaardigd door den l cn Luitenant Enthoven. 

 Teekening in kleuren van Matjan poetih in het Museum. Geen jaartal, afkomst 



onbekend. Geen slangen noch banaspati komen op deze teekening voor. 

 Plaat in olieverf van Matjan poetih, door A. Payen, in 's Rijks Ethnogr. 



Museum te Leiden. Vermeld in den Catalogus der Amsterdamsche 



Tentoonstelling 1883. Groep I klasse 5, inzending N°. I, voorwerp N°. 26. 



667. Matjan poetih. 



District Ragadjampi, afdeeling Banjoewangi, Blad D. IV. 



Een vervallen groote ringmuur van gebakken steen, gemetselde bogen 

 over een riviertje, enkele trappen enz. in de desa Matjan poetih, ruim 1 kilometer 

 ten zuiden van Meroe; bij de inlanders bekend onder den naam van «Kraton". 



Lit. 



Epp. Banjoewangi Tijdschr. v. Nederl. Indië 1849 I p. 258. Op deze plaats 

 wordt vermeld, dat hier een ringmuur was, ongeveer 7 ! / 2 kilometer in 

 omtrek, 12 voet hoog, 6 voet dik, met eene borstwering en gang 

 voorzien, en dat de tempel (Meroe) in het midden van deze ruimte stond, 

 echter meer naar den oostkant. 



i 



