X 



de gegevens voldoende zullen toenemen om het mogelijk te maken de andere 

 inscripties te laten volgen. En dan zijn er natuurlijk twee mogelijkheden: of. 

 hij houdt alles in portefeuille, totdat de laatste inscriptie behandeld is en geeft 

 dan het geheel uit — dat wordt dan natuurlijk een werk van lange jaren, 

 voor het zoover is. Of hij geeft telkens uit was hij klaar heeft, zoodat er lang- 

 zamerhand een amalgama van inscripties, noch chronologisch, noch geografisch 

 geordend, ontstaat, die dan later toch weer opnieuw tot een Corpus vereenigd 

 moeten worden. Maar een overzicht van een bepaald gewest of een bepaald 

 tijdperk krijgt men op die manier gedurende de bewerking nooit, daar er altijd 

 nog een lastig exemplaar heel op zijn laatst kan nakomen. 



Beide mogelijkheden waren dus uitgesloten. De eerste is alleen uitvoer- 

 baar, wanneer een bevoegd persoon, die over al zijn tijd beschikken kan, zich 

 met het werk bezighoudt en dit onafgebroken kan voortzetten — en zulk een 

 persoon was niet beschikbaar De tweede, om bovengenoemde reden opzichzelf 

 al ongewenscht, moest eveneens opgegeven worden, daar ook hier het feit, dat 

 niemand zich al was het maar gedeeltelijk aan dit werk kon geven, het gereed 

 komen van het Corpus tot een onberekenbaar ver tijdstip zou verschuiven. 



Zoodoende bleef het eenig doenlijke, de transscripties, zooals ze daar 

 lagen, direct te publiceeren. Dat zulk een handelwijze toch niet zoo geheel en 

 al tegen Brandes' eigen opvatting zou indruischen, kon aangenomen worden 

 tengevolge van een particuliere uitlating, reeds uit 1898 dateerend, waarin hij, 

 over het zoogenaamde corpus schrijvend, de afschriften vermeldde als datgene, 

 „ waarom het dan toch in de eerste plaats te doen moet zijn". ] ) De voorname 

 plaats, die hij dus blijkbaar aan de transscripties toedacht, maakt het aannemelijk, 

 dat hij eventueel, als de omstandigheden daartoe noodzaakten, een afzonderlijke 

 publicatie van dit voorname onderdeel toch niet zoo geheel en al verwerpelijk 

 geacht zou hebben. 



Naast de genoemde bezwaren tegen een uitgave op andere wijze, dan 

 thans geschied is, bestaat er een zeer belangrijk en zeer zwaarwegend voordeel 

 van de publicatie op de thans gevolgde manier. Eu wel de snelheid, waarmede 

 deze zou kunnen plaats hebben. De tijd benoodigd om de transscripties voor 

 den druk gereed te maken, was in maanden te berekenen en zoodoende zou 

 binnen een naar verhouding kort tijdsverloop deze hoogst belangrijke verza- 

 meling studiemateriaal in handen van alle belangstellenden kunnen zijn. Dit 

 feit was het, wat bij ons zelven het zwaarste woog ; waar wij ons in onze 

 studie veel met deze zaken bezighielden, drukte het ons altijd eenigszins als een 



l) Zie de Herdenking door G. P. Uouffaer, Tjandi Singasari U9<>9) p. XVII*, noot 1. 



