XI 



soort van unfair voordeel boven anderen, dat wij door onze aanwezigheid te 

 Batavia ongestoord gebruik konden maken van deze in manuscript aanwezige 

 bouwstoffen, waar voor auderen geen bijkomen aan was. En juist door het veel- 

 vuldig in handen hebben dier transscripties bleek ons telken male duidelijker, 

 met welk een hoogst belangrijk studiemateriaal wij te doen hadden en werden 

 wij er ook telken male meer van overtuigd, dat het noodzakelijk was, het zoo 

 spoedig mogelijk in aller handen te doen komen en het zóó rijker vruchten 

 te doen dragen dan mogelijk was bij een soort van monopolie van wie toevallig 

 in Batavia werkte. Dit argument klemde te meer, waar niet alleen te verwach- 

 ten was, dat door deze publicatie de studie der Javaausche epigrafie op zichzelf een 

 belangrijken stap voorwaarts zou doen, doch op deze wijze tevens een schat 

 van gegevens op taalkundig en historisch gebied gemeengoed zouden worden 

 en de beoefenaar der Javaausche oude geschiedenis er niet minder door gebaat 

 zou worden dan de Kawi-philoloog en de Malayo-polynesische f aal vergelijke-r. 

 In alle opzichten was het dus zaak, dat ieder, die hier iets van zijn gading 

 vinden zou, zoo spoedig mogelijk in staat gesteld zou worden uit deze rijke 

 bron te putten. 



Nog een ander gevolg van een dadelijke uitgave der transscripties alleen 

 bood, juist in verband met het niet beschikbaar zijn van een aangewezen per- 

 soon om de verdere bearbeiding der inscripties op zich te nemen, zijn eigen- 

 aardige voordeden. Namelijk dit, dat op deze wijze meerdere personen zich 

 met de verdere bewerking der inschriften zouden kunnen gaan bezig houden 

 en, hetzij onafhankelijk van elkaar, hetzij na een wel omschreven arbeidsver- 

 deling, ieder voor zich een deel van de taak op zich konden nemen, welke 

 door één persoon in de gegeven omstandigheden niet aanvaard kon worden. 

 Het zou dan later kunnen blijken, in hoeverre op die manier als het ware 

 corpuscula van een bepaald tijdvak of een bepaalde streek tot stand zouden 

 zijn gekomen, welke men dan altijd toch nog desgewenscht tot één geheel zou 

 kunnen vereenigen om zoo het groote Corpus tot stand te brengen. Ook bestond 

 altijd de mogelijkheid nog, dat, wat nu niet te voorzien is, over eenigen tijd 

 een persoon zich zou voordoen, beschikkende over de vereischte bekwaamheid 

 en tijd, om, hetzij zelfstandig, hetzij ook al weer met behulp van andere arbeids- 

 krachten, op dit deel transscripties een tweede deel vertaling en commentaar 

 te doen volgen, zoodat de nu gegeven publicatie dan toch weer als de pars 

 prior van het Corpus op zou treden. Alles bij elkaar genomen was er dus met 

 een uitgave der transscripties op zichzelf niets verloren : óf ze zouden te zijner 

 tijd nog wel door de bijbehoorende wetenschappelijke bewerking gevolgd worden, 

 hoe dan ook tot stand gekomen, óf ze zouden in elk geval een belangrijk 



