XV 



geen zekerheid, dat hier en daar niet wel degelijk de gewone h op de inscriptie 

 stond, niet name waar het volgend woord met een klinker begon. Bij die 

 onzekerheid meenden wij ons van alle verandering te moeten onthouden. In 

 dit verband zij er tevens op gewezen, dat Dr. Brandes geen onderscheid maakt 

 tusschen ng en n, zooals Prof. Kern dit doet bij zijn transscripties; doorgaans 

 wordt steeds het teeken ng gebruikt, terwijl de n niet voorkomt, doch in een 

 enkele transscriptie juist weer overal de n, met vermijding van de ng. Ook 

 hierin hebben wij zonder meer het manuscript gevolgd. 



Datzelfde geschiedde voor zoover doenlijk ook bij de woordafscheiding 

 en bij het aanduiden der lacunes. Enkele malen, vooral daar waar tusschen 

 verschillende lezingen geweifeld was, werd niet duidelijk aangegeven, waar het 

 ééne woord eindigde en het andere begon, waarschijnlijk met opzet, daar het 

 in die gevallen den schrijver zelf nog niet duidelijk was, waar de afscheiding 

 moest worden aangebracht. Natuurlijk is in den druk die onzekerheid behouden. 

 In andere gevallen is de onduidelijkheid onopzettelijk, in het bijzonder daar, 

 waar de transscriptie klaarblijkelijk vlug van een kladje in het net geschreven 

 is; zoo veel mogelijk is bij den druk nagegaan, waar het de bedoeling was, 

 dat een afscheiding stond, doch veelal ontbrak de zekerheid en moest gedeci- 

 deerd worden in dezen of genen zin. Van veel belang is deze zaak natuurlijk 

 niet, daar, behalve bij als zoodanig aangegeven interpuncties, in de origineele 

 stukken van woordaf&ckeiding in het geheel geen sprake is. Wat de interpunctie 

 betreft, deze werd in enkele transscripties door punten, in de meeste door 

 komma's aangegeven ; bij den druk is ter voorkoming van verwarring overal het 

 laatste systeem gevolgd 1 ). Van eenig verschil tusschen zwaardere en lichtere 

 interpunctie bleek alleen bij de bekende aanvangs- en sluit-teekens, die, waar 

 ze in het manuscript voorkwamen, dienovereenkomstig door || en || o || zijn aan- 

 geduid in den gedrukten tekst. De enkele streep | duidt afscheiding van regels 

 aan, daar waar de regels in den tekst doorloopen; een enkele maal wordt er 

 echter klaarblijkelijk een eveneens op de oorspronkelijke inscriptie door een 

 streep aangeduide zware interpunctie door weergegeven. 



Bij lacunes heeft het manuscript, en dus ook de druk, geen haak- 

 jessysteem toegepast, doch eenvoudig ruimte opengelaten. Alleen moest 

 in zoover daarvan worden afgeweken, dat een duidelijke aanwijzing zou 

 worden verkregen van de lacunes van één of twee letters (in het manu- 

 script door kleine streepjes aangeduid), waar open ruimte twijfel zou teweeg 

 brengen of men te doen had met twee van elkaar gescheiden woorden, 



l) In enkele transscripties, waar de interpunctie niet consequent doorgevoerd was, is zij 

 geheel weggelaten. 



