XVIII 



zijn. Vervolgens komen enkele exemplaren van de Bnitenbezittingen. Diegene 

 der transscripties, welke reeds elders gepubliceerd waren, hetzij door Brandes 

 zelf, hetzij door anderen, zijn niet nog eens herdrukt, doch wel is een opgave 

 ervan achter de thans voor het eerst uitgegeven transscripties te vinden. Ook 

 bij deze opgave is uitsluitend opgenomen, wat Brandes zelf voor het Corpus 

 verzameld had, m. a. w. alleen de in de transscriptie-portefeuilles aangetroffen 

 stukken worden vermeld, niet ook eventueele elders uitgegeven oorkonden, niet 

 door den auteur in die bundels verzameld. Tot slot volgt dan een lijstje van 

 afwijkende lezingen van Brandes, blijkende uit aanteekeningen van zijn hand, 

 op inscripties, welke door andere personen waren gepubliceerd. 



Een oogenblik rees de vraag, of het soms wenschelijk zou zijn ook de 

 vroeger reeds elders uitgegeven transscripties in herdruk bij deze verzameling 

 op te nemen. Van dat idee werd echter afgezien uit overweging, dat waar die 

 vroegere uitgaven door Brandes zelf grootendeels met voortreffelijke vertaling 

 en commentaar geschied zijn, ieder die ze voor zijn studie noodig heeft, toch 

 naar die volledige uitgave grijpen zal en de in z'n eentje herdrukte transscriptie 

 zou laten voor wat zij is. Op die wijze zou dus die herdruk toch geen nut 

 stichten. Wel zou het overweging verdienen te zijner tijd alle elders verspreid 

 gepubliceerde Oud-Javaansche oorkonden in één boekje te vereenigen, dan echter 

 niet alleen die van Brandes, maar ook die van Cohen Stuart, Kern en anderen. 

 Een dergelijke verzameling ligt intusschen buiten het bestek van de thans 

 ondernomen uitgave. 



Ook ter zake van de illustratie bestonden verschillende mogelijkheden 1 ). 

 Men kon besluiten tot volledige fotografische weergave van alle behandelde 

 inscripties, hetgeen zou neerkomen op een driehonderdtal platen. De onkosten, 

 daarmede gemoeid — niet slechts die van de reproductie zelf, maar vooral die 

 van de fotografische opname op allerlei moeielijk bereikbare plaatsen — werden 

 te aanzienlijk geoordeeld, dan dat er toe mocht worden overgegaan. Zulk een 

 volledige reproductie zou wellicht op haar plaats zijn in een standaai-d-publicatie, 

 een volledig Oorpus met vertaling en commentaar, niet bij de toch altijd een 

 voorloopig karakter dragende uitgave van transscripties alleen. Eu zelfs in dat 

 eerste geval zou het nog de vraag zijn, of het eigenlijk geen overbodige luxe 

 was, die hooge onkosten te maken, gezien het feit, dat model-uitgaven als de 

 Corpora Inscriptionum Graecarum en Latinarum, die toch wezenlijk wel aan alle 

 wetenschappelijke eischen voldoen, de inscripties niet van reproducties vergezeld 

 doen gaan. Te minder zou volledige reproductie noodig zijn, waar het Kawi- 



l). Vergelijk hierover de Nota in Notul. Bat. Gen. 1912 p. 30-35. 



