42 



24. mabala palun de sang kingka 



25. ra pingpitu atayan bi 



26. mban bapa ataya sangsa 



27. ra sajïwakala salwir 



Twee z ij k a n t. 



1. lara hidapa 



2. nya kelikingwang 



3. kadadiyanya, mawüka tan 



4. temua sama, wkasa 



5. kan hawu kerir 



6. mangkana tmahananika 



7. ng wang anyaya umula(hu) 



8. lali ikainff slma nguni 



9. weh an lbura ya || 

 10. |] om namah ciwaya || 



XXXI. 



Steen, afkomstig uit de residentie Soerabaja, thans op Minto-House in 

 Schotland, vermeld bij Raffles History of Java II p. 59 (63, en Appendix met mysti- 

 ficatie-vertaling) en gedeeltelijk in facsimile afgebeeld bij von Humboldt, Kawi- 

 Sprache, II pi. XI. Dit gedeelte werd uitgegeven door Cohen Stuart, Kawi-Oorkonden 

 XXIX, waarbij men over dezen steen p. XV — XVII & XXIX raadplege, aan 

 te vullen uit een brief van Prof. Kern, opgenomen in Notulen 1876 p. 98 — 100 

 (cf. Verbeek p. 224 sq.) Dr. Brandes deelde op p. 36 L van den Catalogus mede 

 te vermoeden, „dat de Minto-steen dagteekent van Caka 846", en de formule 

 mavgrahsa kadalwan en maharaja i mdang i bh umi malaram bevatte en liet zich 

 in Notulen 1887 p. 67 aldus uit over den erop voorkomenden vorst: 



„Waarschijnlijk acht ik het dat crï icana wikrama die op den Minto- 

 steen als tweede persoon voorkomt, niemand anders is dan onze Mpu Sindok. 

 Ongelukkig is uit de photographische afbeeldingen, die mij ten dienste staan, 

 niet op te maken, wat er tusschen mapatih i hino en crï icana wikrama gelezen 

 worden moet. Het jaartal 846 Caka van deze laatste inscriptie, zou met deze 

 veronderstelling juist overeenkomen. Want neemt men de juistheid van deze 

 veronderstelling aan dan ziet men sinds 841 Caka, in welk jaar men hem als 

 rakai halu in de vorstenlanden als derde persoon genoemd vindt, langzamer 

 hand de belangrijker plaats innemen. In 846 ^aka toch vindt men hem als- 

 dan onder een koning Wijayaloka als tweede persoon vermeld, terwijl in 

 851 Caka hij zelf als koning (maharaja) niet minder dan vier pracasti's uit- 

 reikt" enz. 



Onder het slot staat „(was get.) Ldn. V. -y- 75". Wellicht ligt aan de 



transscriptie dus de op bovenbedoelde plaatsen in de notulen vermelde van 

 Cohen Stuart ten grondslag, wat ook zou blijken uit het feit, dat de beide 

 laatste cijfers van het jaartal later zijn ingevuld en de wijze van transscriptie 

 niet de gewone van Dr. Brandes is. 



