54 



8. n pi narabyapara, deni saprakara sang mangilala drabya haji kabaib. pang- 

 kur tawan 



9. tirip maughuri kring, pademmapuy, maniga, lca, malaudaug, pakalang- 

 ka(ng), tapahaji e 



10. rhaji, mangrumbe, tuha gusali, tuba dagang, tuhan hunjamnian, tuhan 

 kulak 



11. undahagi kdi, paranakan, tuhapadabi, widu mangidung ban 

 sambal 



12. sumbul panibrsi, hulun haji, pingbai wahuta rama, ityewammadi 



13. nahanyakarani tan tumama maminta drabyahaji rikanang kawikuan i 

 timbanan wu- 



14. ngkal kunang parnnahani sukhaduhkhanya dandakudanda inandihaladi 



15. bubul rnasabyabahara i salwani cayani tambak bhatarï i béng 



16. i jro tut pi makulilingan nayajawa parasikamlir niasi 



17. atah pramana irika kabaib yapuannikang napwi mabyu 



18. nnan watu mahabhrtya atab parnnahanya hanungguanama 



19. ta kaluiranya kunang sukhadu(b)kbanya ang^a pratyangpadi 



20. banya bbatari parananya satngab satubanan s&luhanan 



21. hara bbatari atab mana bubulan kabaib mangkana 



22. ja i rakryan mapatih katagihhakna pakarmmanya kabaib 



23. n ba 



XXXVI. 



Steen van onbekende afkomst (volgens conjectuur van den Heer Rouffaer 

 in Notulen 1909 p. LXXVIII van ïadji bij Prambanan), tbans als D. 6 in bet 

 Museum te Batavia, abklatsch Oudb. Bur. no. 168, 169, 180, 205, 207—209, 

 334; afgietsel Leiden Ethn. Mus. no. 2983 (Cat. Juynboll p. 232). Aangaande 

 de dateering zie de vorige inscriptie. Dr. Brandes geeft in den Catalogus (p. 

 373 sq.) de volgende beschrijving : 



,,Dakvormig boveneinde en eenigszins gewelfde vlakken. Zwart-blauw. 

 Hoornblende andesiet. Weinig bescbadigd. Vier zijden besebreven met oud- 

 Javaanscb scbrift van Midden-Java. Voorzijde leesbaar 38 regels, aebterzijde 31; 

 op ieder der smalle zijden één regel overlangs. Aan de voorzijde bovenaan vindt 

 men tusschen de syllabe om, die bet stuk als bet ware kroont, en bet eigenlijke 

 opschrift nog eenige woorden, die echter veel geleden hebben. Afkomst onbe- 

 kend. Hoog in het midden 102, aan de smalle zijden 89; breed van boven 50, 

 van onderen 42 ; breedte der smalle zijden 8. 



C-rï Saiïjaya-warsa 694. Het stuk is in een zeer onduidelijke taal en 

 eigenaardig gespeld. Oorkonde waarbij, zooals bet scbijnt, door Rakryan i 

 Sigadiri (?) de banua ni Taji gnnung tot sïma wordt verbeven, omdat daar 

 vroeger crï Sanjaya gelegerd was geweest (stug hyang wung/tal slma ftusuh Icu- 

 hmif,ang ciniwi ri larub nguni en Sanjaya varanallha haji bali lua crï Lowanna). 

 De steen scbijnt oorspronkelijk te zijn opgesteld op een sawah (du ni savoah). 



