213 



,,De inscriptien van Majajejer, Dukuhan duku en Jiyu (2 steenen) belioo- 

 ren bijeen. Zij handelen over één persoon, Cvrï Brahmaraja Ganggadhara, naar 

 alle waarschijnlijkheid een andere dan de Brahmaraja die genoemd is op no. 38 

 van de beschreven steenen van het Genootschap (Groeneveldt, Catalogus, bl. 

 38(3). De twee steenen van Jiyu (in het opschrift Jiwu) maken te zamen één 

 oorkonde uit. Op den eenen steen vindt men het begin, op den andere de tweede 

 helft. De vlakken dragen, als zoovele bladzijden, een volgcijfer, van 1 tot 

 en met 8, doch de steen waarop het begin staat is van boven beschadigd. 

 Daardoor is bij twee zijden van dien steen dat volgcijfer verloren, en ontbreekt 

 tevens het jaarcijfer. Terwijl deze oorkonde zeer lang is, vandaar dat zij twee 

 steenen beslaat, zijn de beide andere opschriften, die van Majajejer en Dukuhan 

 duku kort. Deze geven behalve het jaarcijfer ook het zegelmerk van den vorst, 

 bestaande uit de afbeeldingen van twee voetzolen, waarboven een uitgespannen 

 payung, geflankt aan de eene zijde (links) door een stok waarom zich een slang 

 kronkelt, een bloem, een figuur die ik niet herkennen kan en een lingga met 

 voetstuk, aan de andere zijde (rechts) door een gëndi met voetstuk en een kris (?). 

 Zóó op den steen van Dukuhan duku. Op den steen van Majajejer vindt men 

 rechts wat elders links staat en omgekeerd, terwijl enkele zaken ontbreken. Het 

 schrift van deze opschriften is, zooals boven reeds werd gezegd, een overgang van 

 oud-Javaansch tot nieuw-Javaansch ; hetzelfde kan ook worden opgemerkt omtrent 

 de .taal waarin de stukken zijn opgesteld, en de spelling die gebruikt is. Be- 

 vreemden kan dit niet, want twee der opschriften dragen het jaarcijfer 1408 

 Caka, en reeds wisten wij, bijv. uit Cohen Stuaet's Kawi oorkonden no. IV, 

 waarin men de jaartallen 1316 en 1317 Caka aantreft, dat in dien tijd het 

 Javaansch reeds zeer belangrijk naar het nieuw-Javaansch overhelde, terwijl 

 geconstateerd kan worden dat dat grootere verval in de mij bekende stukken uit 

 de 13e Caka-eeuw nog niet wordt aangetroffen. Om de belangrijkheid wijs ik 

 hier bijv. op vormen als tan den-siddhigaweha, op hang in plaats van ikang, 

 op angclan voor angwelan uit angn welnu, op pangxdu-bana in plaats van pamulu- 

 bnTiH, die alle voorkomen in de hier besproken steenopschriften. Eigenaardig is 

 de spelling »<»~^ en gw met upapanji en ulu pëpët te gelijk. 



De inscriptie van Dukuhan duku is iets ouder dan die van Majajejer. 

 De eerste is uitgereikt in de maand Dyesta, de laatste in de maand 

 Karttika van het jaar 1408 Caka, de laatste dus vijf maanden later. En 

 aangezien het opschrift van Jiyu en dat van Majajejer beide handelen over 

 een vrijgebied te Trailohyapuri, en het kleine gedeelte van den datum van 

 het Jiyu opschrift, dat nog gespaard is, juist luidt als het overeenkomstige 

 in dat van Majajejer, vermoed ik, doch bewijsbaar is het niet, want het 

 kan een toevallige overeenkomst zijn, dat deze beiden op denzelfden dag zijn 

 uitgereikt. 



Op den steen van Dukuhan duku leest men dat in 1408 Qaka door 

 cri bhaldra prablm Girindrawarddhana, die in zijne prille jeugd den naam dgah 

 Hanawijaya kreeg, een schenking is bevestigd van twee vroegere vorsten, waar- 

 van de laatste rust te Mahdlayabhawana. Deze hadden namelijk aan cri Brah- 

 maraja Ganggadhara de desa Pelalc geschonken. Wie deze beide vorsten waren, 

 kan door mij niet worden uitgemaakt. Als aanleiding tot die schenking wordt 

 opgegeven: hamrih laldigwijaijanira sang munggwing Jinggandunayunayunanyüdha- 

 lawaning majapah.il, wat ongelukkig niet geheel te verstaan is. Het slot kan 

 beteekenen : „dat hij den strijd bestond tegen Majapahit", maar onzeker is het 

 of de lezing, zooals zij hier gegeven is, wel geheel juist is, ook daarom omdat 

 de sambandha der andere opschriften, die beide mede handelen over cri Brahma- 

 raja Ganggadhara, geheel iets anders geeft. Uitermate belangrijk is het dat deze 



