252 



4. makahingan ing hipëng, Iwah ma pinggir kul wan dharmmagga, 

 maugalor makahingan kali ing sukanarta, galëng, mangidul makahingan 



5. si kadal, lwah pinggi wetan makahingan kapulungan, pinggir mangidul 

 mahingan ing si gbok, galëng mangidul makahingan 



6. pinggir kidul ing sadang, mangkana hingani lmah dyah kaki waharu o 

 kunang saka.'mla samangulah i dyah kaki waharu makamuka hf/jung, 



7. nik, ka( ), ka( ) garuda samangkana, samangkana kweh samangulah 

 i dyah kaki waharu ika ta mangis ni mamindapangki, ma 2 ku 2 isiku 



8. muwah pinta palakwama 1 inganya katmu rinuwut samangulah i 

 dyah kaki waharu samangulah 



b. 1. kahemban tutu dening dyah kaki waharu ka- 



hëban 



2. ha ri candana, 



3. hutasana, yajamanakaca sakalasaksibhïïta 

 tu 



4. sapa sumpah mangmang manë yawat ikang wwang 

 duracara tan magëm makmit i sapatha 



5. hyang makudur, brahmana ksatriya, wecya cudra, hadyan hulun, ma- 

 tuha rare, lakilaki wadwan, grhastha wiku widu la 



6. mpuran, mwang pinghai wahnta ra(ma) matuha manwam, nayaka pra- 

 tyaya, asing umulahulah tan yukta i dyah kaki waharu dlaha ning 

 dlaha = o = 



7. o jah tasmat kabwa(t) karëmaknanya, matya ta ya (yau 

 tan panggiya tatkaranalih ha wutat,) ttan tinghala ikungan 



8. tarung i padëgan, tarnpyala i hiringan, uwahi i hiringan, tutu 

 /undahnya, blah kapalanya, cawuk utëknya, sbitakëh wtëngnya, 



CXVIII. 



Steen, afkomstig van Toeban (res. Rembang) en door Brumund in Ver- 

 hand. XXXIII p. 182 als daar staande vermeld, thans (Notulen 1871 p. 65, 

 82; 1872 p. 154) als D. 23 in het Museum te Batavia. Een afteekening wordt 

 vermeld Not. 1871 p. 57, terwijl er zich blijkens Tijdschr. 47 p. 452 ook een 

 in de Rijksuniversiteitsbibliotheek te Leiden bevindt. Een abklatsch is onder 

 no. 167 op het Oudheidk. Bureau, Dr. Brandes beschrijft den steen in den 

 Catalogus (p. 380 sq.) aldus: 



„Groote steen met rond hoofd, eenigzins gewelfde vlakken en voet- 

 stuk, uit één steen. Licht geel bruin. Zanderige kalksteen. De voorzijde is geheel 

 vernield. Daar de steen niet dik is en de regels op de achterzijde onmiddelijk 

 aan elkander sluiten, mag men vermoeden dat hij slechts aan twee zijden 

 beschreven is geweest. Op die achterzijde staan 31 regels in cursief oostelijk 

 oud-Javaansch schrift. Afkomstig van Toeban, Not. IX, 57, 65, 82; X, 154. 



