


dek Lal 
en velden te bezitten, velden beplant met rijst, waar tusschen djagoeng groeit); het 
is goed als iemand doebalang wordt; als hij verstandig is, dan is hij de beschermer 
van het land en bezit hij moed, de verdediger van de kampoeng.” Mandjsu Ari 
zeide w(het is niet gemakkelijk bonte katten te krijgen, vermengd met Siameesche 
katten ;) het is niet gemakkelijk om doebalang te worden, want ik zou dag en nacht 
op weg moeten zijn en ’s morgens noch ’s avonds rust hebben; hard loopende zou 
ik moeten eten, waar de taboeh klinkt diende ik het eerst te wezen; zoo zijn de 
gewoonten van een doebalang; waar de gracht gegraven is en de beschutting tegen 
den grond ligt, daar zou ik ingelijks moeten verschijnen.” 
„Dan wil ik u een woudduif koopen, een tambagö met een drieslag; haar kooi 
zal van zilver zijn met een gouden overkleedsel, ge kunt dan vreemde dorpen gaan 
bezoeken om andere menschen te leeren kennen; zoo zijn de gebruiken van den 
aanzienlijken stand.” 
Mandjau Ari zeide rhet is geen licht werk er woudduiven op na te houden; 
zij die het doen zijn idioot; lieden die vogels lokken zijn onverstandig, zich niet 
bekommerende om winst of verlies en niet wetende van tijd; t zou voor moeder 
zijn om krankzinnig en voor vader om idioot te worden zooveel geld voor vogels te 
moeten geven.” 
„Indien ge geen woudduiven wilt hebben, dan zal ik u een paard koopen, een 
bontpaard zooals samboerani met witte enkels, een geheel witten staart en met een 
witte vlek op het voorhoofd zooals een boediblad; wat zijn zadel aangaat het zal van 
louter goud, zijn stijgbeugels zullen geheel van zilver, zijn toom van goud en zilver, 
en de teugels van enkel zijde zijn.” 
Mandjau Ari antwoordde vhet is niet gemakkelijk een paard te houden (de 
pipit parit vliegt in zwermen en zet zich neer te Batoe Taba om maar Kötö toeä 
door te vliegen); wilde ik een paard houden, dan zou ik een grasmes moeten nemen 
en met een grasmand op de schouders dik gras gaan zoeken, dit is het kenteeken 
van de paardejongens. 
De vader en moeder zeiden: „maak u daarover niet bezorgd, ge behoefdet geen 
gras te snijden of het paard te laten baden; wij hebben een halve stad vol slaven 
en twee maal acht volgelingen, ge hadt slechts te gebieden.” 
Mandjau Ari antwoordde: #'tis geen licht werk om anderen te bevelen, we 
zijn gelijkelijk nakomelingen van Adam en treden daardoor in Gods rechten.” 
Zijn vader en moeder werden boos. #Wat wij bevelen”, zeiden zij, „wilt gij 
miet opvolgen, wat wij gelasten, wilt ge niet ten uitvoer brengen en wat we zeggen 
spreekt gij tegen; welnu Mandjau Ari, ons eigen vleesch en bloed, laten wij dan voor 
immer scheiden !”” 
Mandjau Ari schreide, toen hij zuike woorden hoorde, hij viel ter aarde en 
blikte ten hemel terwijl de tranen hem langs de wangen biggelden. 
Zijn vader en moeder zeiden toen „ge dient dan in den koran te gaan leeren :” 
waarop Mandjau Ari antwoordde: vals moeder dat beveelt des te beter, want van af 
