a 
ervan menigen avond of nacht bij dezen of genen feestvierende een-gul onthaal. 
Menigeen onder de toehoorders doorleeft voor zich zoowel de vroolijke als de treurige 
perioden uit het leven des helds, en nu eens getuigt een hartelijke lach dan weder 
een stille zucht, hoe de schilderingen van den verteller de gemoederen aandoen en 
met welk een genot de opgesierde voorstellingen en bovennatuurlijke gebeurtenissen 
gevolgd worden. 
Ofschoon op menige plaats uitmuntende door fraaie schildering, levert de in- 
houd van deze traditie's voor ons weinig aanlokkelijks op, doch voor de taalweten- 
schap en de kennis der gewoonten des volks zijn zij van groot belang, en het was 
ook hierom dat ik een paar dezer volksvertellingen onder mijn toezicht op schrift 
deed stellen. 
Ik heb de spelling gevolgd, die men in de oude handschriften aantreft en_ 
waarin men, behoudens enkele uitzonderingen, eenige vrij algemeen gevolgde regels 
terugvindt. 
Ik hoop door deze bijdrage weder ‘een bewijs geleverd te hebben, dat meerdere 
toewijding aan het Minangkabausche dialect in het belang der taalwetenschap en met 
deze in dat der bevolking niet minder dan noodzakelijk kan genoemd worden. 
Fort pr Kock 29 September 1882. 
J. L. VAN DER TOORN. 
