
e Padangsche Boveplanden met den naam van cAahar of ook wel chabar 
bestempeld. Dergelijke verhalen zijn er in groote menigte, doch het eene 
, het andere weêr daar een zekere voorliefde, welke natuurlijk afhangt van 
waar zij hun oorsprong vonden. - Zoo staat b. v. de Maxdjau Ari bij de 
van oud Agam, de /Manang hérang” (*) bij die van Solok en Singkara* 















als de geschreven legenden zijn ook „deze overleveringen samengesteld 
van acht of negen lettergrepen, die echter door den zanger niet zelden 
d, en bok wel eens een enkel maal tot zeven gebracht worden. 
ie van voordracht zou mèên DT liever echter Een prneag 
Mondt ten einde gelegenheid te vinden Bun een hed — door hem ver- 
herinneren, of met een passend te verwisselen. ae slotwoorden zijn echter 
en tijden verschillende plaatsen net Hz het laatste woord van 
| gist spoedig * genoeg gevonden worden, dan behelpt men zich eenvoudig met 
mn den L_voorgaanden, ZE Daf Ee wille van de lagoe de beginletter ver- 
hier en daar een eigen opmerking tusschenvlecht en niet zelden on- 
toespelingen maakt of steken onder water geeft. Hen en ander dient na- 
Be chter zijn door den zanger zelven vervaardigd, en daar dit menigmaal 
de voordracht ges RE zijn deze laatste dan ook van veel minder allooi, 
‘ C 
BE: 
troubadours, foekang-chabar of dendang genoemd, vinden met het voordragen 


