
Bik 
van daar te Soemanië® dan handelt ge insgelijks zoo ten opzichte van den Mangchoedoem 
en zijt gij later in Batipoeh dan doet ge ook zoo omtrent den Grooten heer daar. 
Als ge dan niet meer met de grooten der vier balai’s in gevoelen verschilt, dan zijn 
de twisten de wereld uit; doch is er nog iets, waarover gij het niet eens kunt wor- 
den, dan brengt ge de zaak tot haar einde; daarna brengt gij de rijksbestuurders 
met den Toean Gadang van Batipoeh bij elkander en verschijnt met hem voor de 
vorsten van Boeö en Soempoe Koedoes; wat de adat en limbago betreft, daaromtrent 
mag men niet van gevoelen verschillen; men moet wat tot de sjara’ behoort ook vol- 
gens deze en wat adat is, volgens de adat behandelen. Niettegenstaande dit, moeten 
die twee zaken elkander steunen, dewijl zij elkanders grondslag uitmaken. Tracht het 
daarom met elkander eens te worden en onthoudt dat, als gij met de vorsten van 
Boeó en Soempoe Koedoes en de rijksgrooten eendrachtig samenwerkt, de harten 
van Uw onderdanen gerust zullen zijn. Als men weet, dat de rechtspleging van het 
begin tot het einde rechtvaardig is, dan zal uw naam immer het toppunt van roem 
zijn en het zal overal bekend worden dat de vorsten dezelfde denkbeelden hebben 
_ van hum hooge waardigheid, de rijksgrooten één zijn in hunne bevelen, de oerang 
toeö dezelfde begrippen hebben omtrent het naleven der wetten, de panghoeloe’s op de 
zelfde wijze recht uitoefenen; de manteris eendrachtig samen werken en de hoeloe- 
balangs dezelfde denkbeelden hebben omtrent datgeen wat schande voor hen is. 
_ Dat nu zou ik gaarne wenschen, opdat het land in vrede zij, zoodat de ongetrouwde 
vrouwen zonder geleide over den weg kunnen gaan en de kooplieden uit verre oorden 
naar hier komen, om hun waren te verkoopen. 
Indien ge Soengai Tarab zonder ongelukken moogt bereiken, hoe verheugd 
zullen dan de Bandaharo en de rijksgrooten, de panghoeloe’s met alle manteri’s, de 
bantaro’s en jongelieden, groot en klein, oud en jong, geringen en aanzienlijken, 
armen en rijken zijn! 
„Als gij op reis gaat, neem dan ook uw jongsten broer, Katjindoean, mijn 
oogappel, mede; want deze is zeer verstandig, spreekt vriendelijk en boezemt anderen 
ontzag in; hij is gelijk de vlugste haan op den galanggang, of zooals de limpapeh 
in onze woning; hij is de vertrouweling van alle inwoners in het rijk van Minang- 
kabau. Het zal voldoende zijn dat gij met U zessen gaat” 
„Als gij op reis gaat’ zoo vervolgde zij „moet gij ook den haan meenemen, 
den haan Kinantan met zijn langen staart, die over dag met uitgespreide vleugels 
neerstrijkt en des nachts zich verbergt (?) die wit de holte van de hand eet en uit 
de boengò koekoe drinkt. Het is de vlugste haan van het paleis en uit één ei ge- 
komen met Biring Sanggoenani, den haan, die op den berg Marapi woont, die hoog 
in het hemelruim kraait, die van zephijrs leeft en bloemenwater drinkt en die nestelt 
op den talang parindoe, daar, waar de wilde vogels sterven en waar het nest is van 
de zwarte civetkatten. 
Neem ook Goemarang mede. Goemarang heeft een dikken, vollen staart een 
zwart streepje in de hoeven, een sterk gevormde borst, zwarte lippen en onder de 
