21 

































waarin een edelgesteente zat, dat alles scheef terugkaatste, en bij welks flonkering 
de onderdanen op de knieën vielen. 
______Tusschen den buikband stak hij de heilige kris, Madaug Geri geheeten, die 
hinnikte als hij in de schede gestoken en bromde als hij er uitgetrokken werd ; zij was 
Kon erdekt met vlammen en vlekken, waartusschen kleine spatjes; haar lemmet en 
gandjò bestonden uit één stuk, terwijl de punt ervan zich zelve gedraaid had, en 
vol vergif zat; als dit lemmet een weinig van de gandjó afweek, dan was er een 
jaar onafgebroken droogte, zoodat alle planten stierven ; in geen enkele maand viel 
er een drupje regen, zoodat de kikvorschen en. Eainaditen omkwamen en de gar- 
malen dood bleven tusschen de steenen; dan droogden de beekjes uit, de pogjoeïh’s en 
de pikau's kwamen om en de bilalang’s sprongen zich dood. Het vergif, dat er aan 
zat, was van den hemel afkomstig en als iemands schaduw daarmede slechts in aan- 
raking kwam, moest hij dit reeds met zijn leven boeten; als het spoor van iemand 
er door getroffen werd, dan had dit reeds den dood ten gevolge. Zij behoefde nooit 
tweemaal in het lichaam te dringen; zij was gelijk aan het ijzer koeroesani en klonk 
uit zich zelve. ° 
__Toen de Toeankoe zich eindelijk gekleed had sprak Boendö Kandoeng : /kom- 
aan, Katjindoean! kleed U nu ook vadertje! terwijl het nog niet laat is. Hier 
zijn al uw kleederen; ik wil eens zien, hoe gij er uit ziet!” 
Op deze woorden maakte Tjindoer Mató zijn sembah en ging zich kleeden. 
Hij trok een lange broek aan met driehoekige stukjes aan den binnenkant 
der pijpen, die van af den zoom tot aan den band met een groote menigte glaasjes 
versierd waren; het patroon ervan bestond uit driehoeken; het maaisel was Boegi- 
peesch en het snit Mangkasaarsch; terwijl de stof ervan geweven was door prinses 
Dandani, de dochter van den vorst aldaar, die het, toen hij vernomen had, dat de 
Toeankoe den rijkszetel had beklommen, ten geschenke gezonden had. Dit was de 
afkomst ervan. (1) 
Jan Vervolgens deed Tjindoer Matöó een kain aan, vervaardigd van effen zijde, 
afkomstig uit Atjeh en in de breedte doorweven met goud en zilverdraad en zijde 
van Patam. Zij was gemaakt door bewoners van Balati en kon verschillende kleu- 
ren aannemen, zoodat zij blauw scheen, als zij rood en geel, als zij blauw was. De 
stof ervan was geweven door Maädjib, de dochter van den vorst van Djohor, die 
hem den Toeankoe had toegezonden, toen hij vernomen had, dat deze rijksbestierder 
Rn orden was. 
E Hierna trok Tjindoer Matö een baadje aan doorweven met gouddraad en met 
lange mouwen; de zijstukken onder de armen waren van een afstekende kleur en afgezet 
met B miketalen. Als ’t slechts even door de zon beschenen werd, dan schitterde 
het met zeven kleuren, en was dan schoon zooals de glans op de vleugelen van de 
koembang djati. Nu eens had het een kleur als purper dan weder was het donker- 
rood. Het was geweven door prinses Gandam Saerah, de dochter van den vorst van 
… 
_ (1) Deze laatste zinsnede is, in de vertaling in ‘t vervolg weggelaten. 
