




28 
„Kambang Bandahari!’ hernam de moeder, plaat hem maar stil zijn gang 
_gaan en bemoeien wij ons niet met hem. Het zou kunnen zijn, dat ik sterf als de 
[oeankoe op reis is naar Soengai Tarab (en daarom wil ik u nu maar alles zeg- 
gen.) Als gij in Soengai Tarab zijt aangekomen en de adat limbagö nauwkeurig on- 
derzocht hebt, dan moet blijken, dat de vorsten van hetzelfde gevoelen zijn omtrent 
met U meegaan zullen, ook deze les nog ter harte. 
Wat de hoedanigheden der vorsten betreft, die zijn van tienderlei aard: ten 
eerste moeten zij flink en dapper zijn; ten tweede aangenaam van voorkomen; ten 



















niet achteloos; ten zevende standvastig in hun denkwijze; ten achtste geduldig; ten 
negende niet te veel, doch ook niet te weinig verlangen en ten tiende het maatschap- 
pelijk standpunt van hun onderdanen in het oog houden. Indien een vorst hieraan 
voldoet, dan bestaat zijn geluk voor eeuwig.” 
__ Hierop vervolgde zij: ven ook gij Katjindoean, zult op reis gaan en dan 
dienst doen a's panghoeloe. Daarvoor hebt gij zes zaken te onthouden: een 
_panghoeloe moet verstandig, rechtvaardig en edelmoedig zijn; niet te toegevend, maar 
ook niet te streng; hij moet vriendelijk in zijn spreken, behoedzaam in zijn raad- 
gevingen en geduldig zijn. Panghoeloe's die zoo zijn, zijn voor immer gelukkig.” 
E „Wat U betreft, djoearö Medan Labiëh!’ zoo vervolgde zij, „van hen, die 
_mee op reis gaan, zijt gij gelijk een hoeloebalang in t gevolg van mijn zoon en 
zulk een moet vierderlei hoedanigheden bezitten: hij moet moed hebben, voorzichtig 
zijn in het spreken, de gevolgen weten van hetgeen hij doet en inschikkelijk wezen. 
Wie op deze wijze hoeloebalang is, is voor immer gelukkig.” 
] „Verder djoearó Medan Labiëh, en gij met U drieën si Barakat, s1 Baroeliëh 
en Tambahi! gij zult zijn even als zijn speelgenooten en die moeten op zes zaken 

letten: zij moeten getrouw zijn aan hun beloften en in hun daden tegenover hun 
kameraden en vrienden; zindelijk op hun kleeding en lichaam; vriendelijk in hun 
_ spreken; aangenaam van voorkomen, verstandig en oprecht. Zulke jonge lieden zul- 
len voor immer gezegend zijn. Daarenboven, mijn kinderen! brengt de waardigheid 
van een man mede, dat hij overdag slaapt en des nachts waakt; dat hij altijd van 
wapenen voorzien is; dat hij krachtig is in hetgeen hij doet; rechtvaardig in het oor- 
deelen em voorzichtig met zijn tong; want deze is gelijk aan een tijger, daar er 
gevaar op huisvest. Bij het loopen moet hij goed letten, waar hij de voeten zet; 
want daar deze ons overal heen brengen, kunnen zij onze vijanden worden. Zoolang 
ik leef zal ik u omtrent dit alles op de hoogte brengen.” 
_ Gelijk gekleed zijnde hadden de Toeankoe en fjindoer Matö bijna hetzelfde 
voorkomen, en toen Boendó Kandoeng zich verdiepte in de beschouwing van hen, 
