59 



































le ‚t Hij ging gevolgd van Tjindoer Matö de kotó binnen, waar zij het erf oversteken- 
__de hun woning betraden en zich regelrecht naar de axdjoeng begaven, de Toeankoe op 
de eene en na hem Tjindoer Mató op de andere plaats nemende. 
Eenige oogenblikken later verschenen ook djoearó Medan Luabiëh, Barakat, Baroe- 
héh en Tambahi benevens de haan Kinantan, die met zijn spoor en bindgaren om de pooten 
op de vensterbank nederstreek en daar begon te kraaien. Boendó Kandoeng, haar 
blikken maar de gaanderij wendende, bemerkte hem. Zij ging hem halen, ontdeed 
hem van zijn koord en zeide:/ zeg djoearó Medan Labiëh wat heeft dat te beteekenen ! 
Heeft mijn haan het nu gewonmen of verloren, dat hij teruggekeerd is met zijn 
spoor aan!” 
Djoearó Medan Labiëh antwoordde hierop : „vergiffenis Boendö Kandoeng! dat is 
mij niet bekend. De haan was wel reeds losgelaten, doch ik weet miet of hij al dan 
niet overwinnaar was, want de Toeankoe en onze jonge meester zijn boos geworden; 
zij hebben hun paarden de teugels gegeven en zijn weggereden, waarop wij hen ge- 
volgd zijn. Zoo Boendó Kandoeng dus opheldering verlangt, dan gelieve zij het aan 
den Toeankoe te vragen.” 
Dit hoorende stond Boendó Kandoeng op ; zij beklom de andjoeng, schoof de zij- 
den gordijnen open en, den Toeankoe in gepeins verzonken ziende, sprak zij: „wel 
mijn jongen! mijn eemige woudduif; voorwerp mijner zorgen; eenige strik uwer moeder ; 
beschermer van Tandjoeng Boengú! kroon van Pagar Roejoeng! hoofd der rijksgrooten; 
middelpunt van het werpnet, waarin al de visschen van het Minangkabausche rijk zich 
verzamelen! hoe komt het, dat gij zoo gehandeld hebt! Wat heeft de Bandaharú 
van Soengai Tarab misdaan, of waarin is hij nalatig geweest! Is hij te kort geschoten 

in zijn bewijzen van eerbetoon of heeft hij U oneerbiedig toegespoken! Zijn de 
manteri’s niet nederig geweest, of heeft men U geen hulde gebracht, dat ge zoo ge- 
handeld hebt! Hoor mijn zoon! Als de Bandaharó ditmaal verkeerd gedaan heeft, 
dan zal ik U daarvoor voldoening geven; indien hij U beleedigd heeft, zal ik de 
daarvoor vastgestelde boete betalen. Ik verzoek U daarmede genoegen te willen 
nemen, vadertje!” 
„Dat is er niet gebeurd’, antwoordde de Toeankoe, „doch er is iets anders en 
_ wanneer moeder dat weten wil, vraag er dan Katjindoean naar, wellicht is hij ervan 
op de hoogte” 
A Op dit antwoord zette Boendó Kandoeng een ontevreden gezicht en zeide : „700 
word ik, oude vrouw nu behandeld; men gaat altijd met draaierijen tegenover mij 
om en zendt mij van den een maar den ander, zoodat ik in werkelijkheid nooit vol- 
daan kan zijn!” 
kk - Hierop ging Boendö Kandoeng naar beneden en de andere andjoeng beklom- 
rr 
men hebbende, maakte zij '[jindoer Mató wakker, roepende:/ sta op Boejoeng! sta 
% Toen Tjindoer Matö haar hoorde daalde hij af en sprak: „vergiffenis Boendóú 
Kandoeng! Wat verlangt U van mij!” 
