Las 
58 











re, zulk een buffel als feestgeschenk hebt toegezonden naar een negorij, waar men 
overvloed van buffels heeft. Indien ge dus dat dier zendt, zult ge u aan verachting 
blootgeven en men zal zeggen, dat gij niet weet hoe het hoort en dat ge geen duit 
kunt missen en overal zullen de Minangkabauers voor gierig worden uitgemaakt Die 
laster zal dus Uw deel zijn; want de gebruiken brengen mede, dat men elkander op 
fatsoenlijke wijze helpt. Moeder bezit immers si Binoeang, djantan Gadang, zooals 
ij hem noemt; hij onderscheidt zich van alle anderen in het veld en is miet zoo 
heel mak, daar hij in geen jaar thuis geweest is. Dien behoort U te zenden en dan 
vinden, die er zulk een grooten buffel op na houdt. Hij toch is grooter dan een oli- 
fant en maar weinig kleiner dan de stier die den aardbol draagt. Wanneer hij in 
Kalawi verschijnt, dan zal tante zeggen, dat ge haar een oprecht hart toedraagt !” 
Dit hoorende sprak de Mangchoedoem van Soemanie’: vvergiffenis Boendó 
RK 
Kandoeng, maar het is volkomen juist zooals de Toeankoe daar gezegd heeft!” 
Hierop sprak Boendó Kandoeng; vindien dit het gevoelen van den raad is, 
an wil ik zelfs nog meer ervoor bestemmen; er is echter een voorwaarde n. l. dat 
gij U eenige moeite zult moeten geven om si Binoeang te gaan vangen. Gaat dus 
pet U allen heen en gelieve hem hier te brengen!” 
De rijksgrooten antwoordden nu: /met Uw welmeenen Boendó Kandoeng, 
wij zullen allen gaan, doch een ding slechts; wij weten n.l. niet op welk veld ergens 










hij graast, noch in welk dal hij zijn poel heeft of op welken berg hij zijn rustplaats koos!” 
„Wat dat aangaat,” hernam Boendó Kandoeng „dan moet gij maar op alle 
mogelijke plaatsen zoeken!” 
Op deze woorden sprak de Toeankoe: „welaan rijksgrooten! indien het er op 
aankomt om si Binoeang te vangen dan zijn er wel personen, die wij daarvoor zenden 
nnen en wel si Barakat, si Baroelieh en s1 Tambahu. Werden er veel lieden gezonden, 
hem niet veel noodig is om woedend te worden; en mochten er dan gewonden of 
dooden komea, dan zou moeder daarvan de verantwoordelijkheid dragen. Wat nu 
si Baroeliëh betreft, deze weet hoe hij behandeld moet’ worden, daar hij hem 
jroeger heeft opgepast en den ganschen dag gelegenheid had, zijn karakter te leeren 
ennen.” 
Dit hoorende hernamen de rijksgrooten: vals dat Uw bevel is, dan onderwerpen 
ij ons daaraan en zullen wij voorloopig hier blijven.” 
Nu hernam de Toeankoe: rzeg Barakat, Baroelieh en Tambahi! morgen 
chtend vroeg laat gij eten koken en gaat gij met u drieën si Binoeang halen, 
zonder wien gij niet moogt terug keeren!” 
____Daarop antwoordden zij: „vergiffenis Toeankoe! als het er op aan komt si 
Binoeang te vangen, dit is gemakkelijk te doen; een van ons zal hem tegenhouden 
en de anderen hem opjagen en als wij hem dan drie rottings om de pooten geslagen 
hebben, zullen wij hem wel hier brengen !’ 

