
55 
De drie mannen spoedden zich hierop voort, beurtelings vooraanloopende. 
Zoo kwamen zij van de kampoeng op den grooten weg, daarna op een veld, waar 
men het vee liet grazen, vervolgens in kampoeng Medan Saba en eindelijk op een 
vlakte, die tot droogplaats gebruikt werd en waar men bezig was rijst te drogen. 
Barakat riep hier reeds van uit de verte: wzegt lieden, wat ik U smeeken 
mag, neemt Uw rijst zoo spoedig mogelijk weg, opdat wij geen onvoorzichtigheid 
begaan zullen met den buffel, dien wij meebrengen moeten, hierlangs te voeren. 
Vervolgens kwamen zij op Padang si Katoetoeih, daarna op Padang Lakès kandji 
en eindelijk op adang Randjanö matö mamandang, waar si Binoeang graasde. Zij 
liepen nog eenige oogenblikken door en bevonden zich toen in de vallei van Boeki® 
Rimbö bigau, waar een van stekels voorziene bambansoort, de manau malanteh banië 
en de karoemboei® nan bataréh groeiden en dat gelegen was aan deze zijde van Boeki® 
si Goentang-goentang, waar men gewoon is vogels te gaan vangen. 
Eenige oogenblikken later ontdekten zij diepe sporen, die naar beneden 
liepen en toen het hun duidelijk was, dat die van Binoeang waren, bleven zij bleek 
van schrik en met een kloppend hart stilstaan. Een hunner zeide nu wwat is dat 
nu hier vrienden? De grond is hier vol diepe kuilen (om erin af te dalen zijn zij 
te klein en er overheen springen kunnen wij niet.” je 
Barakat antwoordde hierop: /ja Baroeliëh! wat nu te doen daar het zich laat 
aanzien, dat wij hier het leven zullen verliezen !” 
Baroeliëh zeide hierop: /gij zijt geheel van gedachten veranderd en wat zul- 
len wij er dus nog verder over spreken; maar als wij een buffel niet kunnen bestrij- 
den, hoe zullen wij het dan den vijand doen! Maar genoeg; ik zal hem zelf wel 
vangen; en wanneer hem dan de drie strikken om de pooten zijn geslagen, zou ik 
niet weten wat er nog verder noodig was.” 
Zij daalden nu, beurtelings vooraanloopende, af en kwamen een oogenblik 
later bij den boom, waaraan de buflel gewoon was zich te schuren. De modder lag 
daar bij hoopen en kleefde zelfs aan de takken der haröboomen. 
Baroeliëh zeide hier ziet eens vrienden! dit 1s waarschijnlijk de boom, waar 
aan Binoeang zich schuurt. Indien ik geweten had, dat het er hier zoo uitzag, 
dan zou ik niet gekomen zijn!” 
Tambahan spande nu de strikken en beefde over zijn geheele lichaam, toen hij 
zag, dat de sporen naar verschillende richtingen uitliepen. Nadat de eerste drie 
strikken gespannen waren, gingen zij weer verder, totdat zij kwamen aan den rand 
van een moeras in het woud Rimbö bigau, waar zich een groot aantal bidaislangen 
ophielden en aok hier werd een strik uitgezet. De modder lag er hoog omgewoeld 
en in de roode aarde onder een madang djafiboom bevond zich een poel. Daar 
groeide een batoeng met slechts een stam, een papaja met roode bloemen, een pa- 
roepoeä* met gekleurde strepen en pimpinggras dat overal even hoog was. Rechts 
ervan bevond zich een heilige put, waarin een bezoarsteen en links een beschreven 
talang en daar nu hield zich si Binoeang op. — 
