{68 
niet meebrengt, verbied ik U terug te keeren ; dit is zoo goed als een doodsbevel voor U. 
Bespreek de zaken dus goed met haar en zeg haar, dat als zij niet hier verschijnt, 
ik tot haar komen zal. Mocht het echter zuo ver komen, dan zou er in het geheele 
rijk opschudding ontstaan, maar dewijl oom zich niet zou kunnen verantwoorden , zou 
hij er alleen het onaangename van ondervinden; allerlei beslommeringen zouden zijn 
deel zijnen misschien zou het hem wel het leven kosten, terwijl ook Bongsoe, verteerd 
door inwendig verdriet, geen rustig uurtje meer zou hebben. Brengt ge haar echter mede, 
dan zal de zaak gemakkelijker voor ons afloopen ; want mocht men den oorlog willen, dan 
zal de justitie, na gedaan onderzoek, niet anders kunnen zeggen, als dat zij door een 
tijger verscheurd of door den bliksem getroffen is en dan zal oom zoowel als Lmbang 
Djajö het moeten opgeven. Dit zal de afloop zijn, en wij zullen alzoo, zoo God geeft» 
aan het langste einde trekken. In geval ge echter niet slaagt, dan zullen wij een 
groote schande te verduren hebben. Zoo de prinses echter niet mocht willen, dring 
er dan maar niet te veel op aan; want alleen als het met wederzijdsch goedvinden 
gaat, worden wij voor naberouw bewaard; daarom moet ge trachten de toegenegenheid 
bij haar voor oom en tante uit te dooven; gij moet haar op den toestand van ons 
en onze kampoeng wijzen en zeggen, dav het land zonder bestuur is, de godsdienstige 
wetten zonder kracht, de vorsten onrechtvaardig, de onderdanen ongehoorzaam, de 
kampoengs verlaten, de markten onbezocht zijn en zeden en gewoonten niet nageleefd 
worden.” 
Dit hoorende sprak Tjindoer Matö: wvvergiftenis Toeankoe! maar dit is een 
moeilijke opdracht aan mij; want als t waar is wat men zegt, dan is men bezig met 
de toebereidselen voor het huwelijkfeest van prinses Bongsoe te maken en mijn gevoel 
van schaamte doet er mij ten zeerste tegen opzien, daar wij mannen verlegen zijn in 
de nabijheid van een anders vrouw te komen en daarenboven staat de prinses als 
bruid immers onder een sterke bewaking. ” 
Hierop hernam de Toeankoe: rvkom Boejoeng laat U dat niet verontrusten. 
Als ge Gods hulp inroept, is het immers gemakkelijk de prinses te ontmoeten. Wan- 
neer ge daar zijt, wacht ge slechts tot het werk bijna afgeloopen is, dan wendt ge 
U tot oom en tante en vraagt hun eenig voorwerp van waarde ter leen. Is het in 
Uw bezit, dan maakt ge U uit de voeten en verbergt ge U ergens. Men zal zich 
dan alle moeite geven om U te zoeken en ofschoon men U niet vinden kan, zal 
men uit spijt toch doorgaan met U op te sporen. Mocht er iemand U ontmoeten, 
houd U dan alsof gij krankzinnig zijt en wil men U naar huis brengen, verzet U 
daar dan tegen zoolang, totdat Bongsoe zelf komt; want zij zal ongetwijfeld daartoe 
aangedreven worden. Als Bongsoe dan bij U is, zegt ge haar, dat zij van deze ta- 
lisman gebruik moet maken en laat haar die bewaren in heur haarwrong. De pitanggang 
en lemoenan zitten er in en al is zij ook maar zoo klein als een spinaziezaadje, er 
is niets of zij bevat het. Maak U dus niet ongerust, want verlaten zal ik U niet. 
Door Gods hulp en de heiligheid van onze voorvaderen zullen wij, al ontmoeten wij 

