13 — 
rake dabisara tota, dalena gama sasina, dalena gama lilinna; iritna dafoto kehan ; 
pangloeana geba dosigi, dohori sënapan ngangan dikat hangansiam, hiah datifo 
beta gebana fili dabisara tota. Mahi pa koino sasina; halaen namo lalen gogosa 
rake dabisara tota. De vertaling van dit formulier, zoo getrouw mogelijk, luidt: 
Opo-lahatala (zoo heet het Opperwezen bij de Alfoeren) hier boven! sla dezen 
mensch gade of door hem ook onwaarheid zal worden gesproken en verzwegen, 
al hetgeen in zijn hart verbogen is, Opdat door hem geene onwaarheid worde 
gesproken, wordt door hem deze eed afgelegd; wanneer hij onwaarheid spreekt, 
zal hij smelten gelijk dit zout en deze was; zal dit mes zijne keel doorsnijden; 
zal deze kogel, in eene geheel andere rigting afgeschoten (letterlijk : door iemand 
afgeschoten, (terwijl) de loop van het geweer geheel anders gerigt is) naar hem 
toe moveten vliegen en hem treffen, omdat hij onwaarheid heeft gesproken, 
Kom hier, opdat door u deze eed worde afgelegd en bedenk u goed, of gij ook 
onwaarheid gesproken hebt. Nadat dit formulier is uitgesproken, moet de 
te beëedigen persoon een weinig van het water uit de kom drinken, wanneer 
de eedsaflegging afgeloopen is (13). 
d. HET LANDBEZIT. 
Elke fenna heeft haar eigen grondgebeid, rahisin fenna geheeten, dat zijne 
bepaalde grenzen heeft. Die grenzen zijn niet alleen politieke grenzen, maar 
maken ook in den volsten zin des woords de grenzen van eigendom uit, be- 
palen naauwkeurig de uitgestrektheid der gronden, waarover het eigendoms— 
regt van elke fenna zich uitstrekt. De eigendom van al de gronden, van de 
toppen der bergen tot aan het zeestrand, behoort dus aan de verschillende fen- 
nas; de Alfoer drukt zich hieromtrent vrij bepaald uit, wanneer hij zegt, dat 
de feuna is „nettin doean,”’ d.i. heer (eigenaar) van den grond. Het bezit 
van den grond berust bij de leden der fenna. 
Ieder individu heeft het regt om woeste gronden, tot zijne fenna behoo- 
rende, te ontginnen en verkrijgt over de aldus in kultuur gebragte gronden 
het wettig bezitregt, welk regt ook op zijne erfgenamen overgaat. Dit regt 
kan verder tusschen de leden eener zelfde fenna, worden verkocht, verhuurd 
of verpand, hoewel zulks, bij den grooten overvloed van voor bebouwiug ge- 
schikte terreinen, slechts zelden plaats vindt. Zoolang de gronden bebouwd 
blijven, behouden ook de eerste ontginner of zijne regtverkrijgenden het een maal 
verkregen bezitregt daarop en kan hun dat door niemand ontnomen worden, 
Dat regt gaat echter verloren, indien- de gronden zoolang onbebouwd blijven 
liggen, totdat zij beschouwd kunnen worden, weder in den staat van woest- 
heid te zijn teruggekeerd. 
Bij de onder de Alfoeren van Boeroe algemeen heerschende gewoonte, om 
gronden, welke eenige achtereenvolgende jaren beplant zijn geweest, voor lan- 

