Ee 
een krachtigen arm; van den anderen kant daarentegen daarop, dat de fenna 
van den bruidegom door hetzelfde huwelijk in getalsterkte toeneemt door de 
aanwinst van eene nijvere vrouw, die tevens het vooruitzigt voor de fenna 
aanbrengt, dat de stam door haar met een aantal zielen zal worden vermeer- 
derd, — dan is niets natuurlijker, dan dat de fenna der bruid door de fenna van 
den bruidegom, voor het verlies van het lid, dat zij door huwelijk lijdt, met 
geld en goed, schadeloos worde gesteld. Het huwelijk komt dus in beginsel 
daarop neer, dat, miet door den bruidegom zelf, noch door zijne familie, maar 
bepaaldelijk door zijne fenna, de bruid gekocht wordt en zulks niet van hare 
ouders of van hare familie, maar van hare fenna. Doch, terwijl, van den eenen 
kant, van al de leden van de fenna van den bruidegom, deze, als de meest 
belanghebbende in de zaak, ook verpligt is het grootste gedeelte van den te 
betalen bruidsprijs op te brengen, hebben van den anderen kant, van al de 
leden van de fenna der bruid, de ouders dier bruid de grootste aanspraak op 
dien bruidsprijs en moeten zij er ook het belangrijkste aandeel van ontvangen. 
De bruidsprijs wordt dus opgebragt door den bruidegom in vereeniging met 
zijne fenna en ontvangen door de ouders der bruid en door de fenna, waartoe 
zij behooren. Het beginsel blijft daarbij echter, dat deze fenna verkoopt en de 
andere fenna koopt. 
Wij hebben hier den hoofdregel afgeleid, waarop het huwelijk berust. Toet- 
sen wij daaraan de verschillende gebruiken, welke omtrent het huwelijk bij 
de Alfoeren bestaan, dan vinden wij dien regel volkomen bevestigd, daar al 
die gebruiken slechts een uitvloeisel daarvan blijken te zijn. Gaan wij die 
gebruiken hier kortelijk na. 
De huwelijksprijs heet Kaleli. Zooals wij hierboven reeds opmerkten, moet 
de Kaleli voor een gedeelte worden opgebragt door den bruidegom, voor een 
ander gedeelte door zijne fenna. Aan deze verpligting mag zich de fenna, 
om geene redenen hoegenaamd, onttrekken, ook al ware de persoon, welke in 
_ het huwelijk wenscht te treden, volkomen in staat, om den verlangden bruids- 
_ prijs alléén op te brengen. Voor de rigtige uitbetaling van de Kaleli blijft 
ook de fenna verantwoordelijk, zelfs in het geval, dat zij aan hare verpligting 
„om een gedeelte van den bruidsprijs op te brengen, voldaan heeft; sterft b. v. 
de man, vóórdat de Kaleli geheel aangezuiverd is geworden, dan is zijne 
fenna gehouden zulks te doen. Wij vinden in deze bepaling duidelijk het be- 
ginsel terug, dat het de fenna is die koopt; want hoe zou zij anders, ook voor 
het gedeelte der Kaleli, dat door den overledene zelven moest worden opgebragt, 
verantwoordelijk kunnen worden gesteld. Zoo bovengenoemd beginsel toch 
niet bestond, dan zou de familie van den overledene, met name de kinderen 
of, bij ontstentenis van dezen, de naaste bloedverwanten, den achterstalligen 
__bruidsprijs moeten aanzuiveren, evenals zij tot de betaling van al de ove- 
rige schulden, die de overledene mogt hebben nagelaten, verpligt zijn. (Ver- 
2 
