EIS sene 
gelijk hiermede ook de Erfopvolging, in het volgend hoofdstuk). 
De Kaleli vervalt, zooals wij hierboven reeds zagen, voor een gedeelte 
aan de ouders der bruid, voor het andere gedeelte aan hare fenna. Het ge- 
deelte, dat aan de fenna twvekomt, éstop geheeten, wordt gewoonlijk alleen aan 
den matlea en perwies uitgekeerd; is echter de Kaleli groot, dan ontvangt 
elk lid van de fenna een gedeelte van de ëstop. 
Een ander en onmiddellijk gevolg van den hierboven afgeleiden regel, dat 
namelijk het huwelijk in beginsel daarop berust, dat het de fenna is, die de 
bruid koopt, is dit, dat de vrouw, bij het overlijden van den man, van regts- 
wege aan de fenna vervalt; elk lid der fenna heeft alsdan het regt haar zon- 
der bruidschat te huwen. Aan de naaste mannelijke bloedverwanten uit de 
zijlinie van den overledene wordt echter altijd hierbij de voorrang toegekend. 
Zoo ziet men dan ook, dat, bij overlijden van den man, de weduwe in den 
regel aan den oudsten broeder van den overledene vervalt, of, indien deze onge- 
negen is om de weduwe te aanvaarden (hetgeen echter slechts zelden plaats 
vindt), aan den daarop volgenden broeder, en zoo verder. Hierbij moet echter 
wel in het oog worden gehouden, dat het voor een jongeren broeder ongeoor- 
loofd (poto) is, om met de weduwe van een ouderen broeder te trouwen. Bij 
ontstentenis van broeders, of indien al de broeders van den overledene jonger 
zijn, kunnen de overige leden van de fenna hunne aanspraken op de weduwe 
doen gelden. Dat de vrouw, na het overlijden van den man, het eigendom, 
der fenna wordt, zou, behalve uit het voorgaande, nog daaruit kunnen blijken 
dat, wanneer zij met iemand uit eene andere fenna hertrouwt, de fenna van 
den overledene alsdan den bruidschat ontvangt. Dat de vrouw bij dit alles 
eene geheel lijdelijke rol speelt, behoeft naauwelijks te worden gezegd. 
De hoegrootheid der Kaleli verschilt naar gelang van verschillende omstan- 
digheden van 50 tot 100 perkala’s, dat zijn stukken wit katoen ter lengte van 
ruim vier vademen en gemiddeld eene waarde van f3.— vertegenwoordigende. 
De Kaleli variëert dus van f 150— tot f 800.—. Zij wordt voornamelijk op- 
gebragt in verschillende soorten van lijnwaden, grof aardewerk (borden, scho- 
tels, kommen), ijzerwerk (messen, parang’s), geweren en inlandsche muziek- 
instrumenten (gong’s, tataboewan’s enz). De Kaleli moet eerst in haar geheel 
aangezuiverd zijn, voordat de man de vrouw tot zijne fenna mag overbren- 
gen. Bijaldien de man echter de voltrekking van het huwelijk wenscht, dan 
kan zulks geschieden, doch is hij verpligt zoo lang in de fenna der vrouw te 
blijven wonen, totdat de Kaleli geheel voldaan is. Sterft de man vóór dien 
tijd, dan blijft de vrouw met hare kinderen zoolang bij hare fenna totdat door 
de fenna van den overledene de bruidsprijs geheel aangezuiverd is geworden. 
Bij het huwelijk hebben nog enkele plegtigheden plaats. De loop, dien het 
aangaan van een huwelijkverbindtenis neemt, is kortelijk dus. Draagt een 
jongeling een meisje genegenheid toe en wenscht hij haar zich tot vrouw, 

tad 
