mn 19 — 
dan begint hij met haar te polsen, door haar pinang toe te zenden en haar 
om roko’s (d.i, fijn gesneden tabak, in arengbladen gewikkeld) te verzoeken. 
Het aannemen van de pinang en het toezenden van de gevraagde roko’s, is 
voor den jongeling een teeken, dat het meisje hem wederkeerig genegenheid 
‘toedraagt. Hij maakt nu zijn voornemen om in het huwelijk te treden aan 
zijne ouders bekend en verzoekt hunne toestemming. Deze verkregen hebbende, 
legt de jongeling een gastmaal aan en noodigf daarop zijne nabestaanden en de 
hoofden en de voornaamste leden zijner fenna, aan wie hij dan zijn voornemen 
om in het huwelijk te treden bekend maakt. Stilzwijgend wordt de fenna daar- 
door aan hare verpligting herinnerd, om een gedeelte van den bruidsprijs op 
te brengen. Alsdan gaan de vader van den jongeling en het fenna-hoofd naar 
de fenna van het meisje ten einde over den te betalen bruidsprijs te onderhandelen. 
„Is men het hierover eens geworden, dan kan de voltrekking van het huwelijk 
volgen. Op den daarvoor bepaalden dag, begeeft zich de bruidegom, begeleid door 
zijne bloedverwanten en de voornaamsten zijner fenna, met de Kaleli, naar de 
woning der bruid, ten einde deze te halen en naar zijne eigene fenna over te 
brengen, bij welke plegtigheid het dan gebruikelijk is, dat de jongeling het 
meisje, schijnbaar vechtende, aan hare ouders ontneemt. Deze plegtigheid (en 
niet zoo als de heer Willer ten onregte opgeeft, het huwelijk zelf) heet daäla, 
d.i. wordt gehaald, wordt weggenomen. De voltrekking van het huwelijk 
zelf heeft plaats in de fenna van den bruidegom. De plegtigheid hierbij be- 
staat daarin, dat de bruid, tegenover den bruidegom gezeten, eene roko toe- 
_ bereidt, die aansteekt en in den mond van den bruidegom brengt. Deze doet 
er een paar trekken aan, neemt de roko alsdan en brengt die in den mond der 
vrouw, welke hetzelfde verrigt. De roko wordt alsdan uitgedaan en bewaard. 
Is deze handeling zonder stoornis ten einde geloopen, zonder dat de roko b. v. 
een enkele maal uitgegaan is, dan geldt zulks voor een teeken, dat het huwe- 
lijk gelukkig en voorspoedig zijn zal. De bruid maakt nu eene sirih-pruim 
voor den bruidegom gereed eni nadat deze die gebruikt heeft, is het huwelijk 
voltrokken. Het geheel wordt met een feest besloten, waarbij veel gegeten 
en gedronken wordt en dat, naar gelang van den rijkdom van den bruidegom, 
één, twee of meer dagen duurt. De plegtigheid bij de voltrekking van het hu- 
welijk heet „dapsiak fina toeha mana”, d. i. wordt zamengebragt vrouw en 
man. 
Men vindt bij de Alfoeren van Boeroe ook wel de gewoonte, die men in 
andere streken van den Archipel ook terugvindt, dat de jongeling, wanneer 
hij zich van de toegenegenheid van een meisje overtuigd heeft, haar dan met 
voorweten zijner ouders schaakt en zich met haar in het bosch verbergt, ge. 
durende welken tijd dan met de ouders van het meisje en met hare fenna 
over den bruidschat wordt onderhandeld. Als deze onderhandeling is afgeloo- 
