B Tar 
b. OFFERS. 
De offers worden gebragt aan de geesten en zielen der afgestorvenen, en 
hebben geene andere strekking, dan om zich van den bijstand dier geesten in 
de eene of andere onderneming te verzekeren, of om van die geesten bescher- 
ming tegen ongelukken en rampen af te smeeken, ook om de geesten voor 
genoten voorspoed te danken, of om zich met hen weder te verzoenen, indien 
men, op de eene of andere wijze, zich hunnen toorn op den hals gehaald heeft. 
De aanroepingen van de geesten en zielen der afgestorvenen kunnen door ieder- 
een verrigt worden, zonder dat daartoe de tusschenkomst van bijzondere perso- 
nen benoodigd is. Priesters treft men dan ook bij de Alfoeren van Boeroe 
niet aan. De aanroepingen der geesten kunnen op alle tijden en plaatsen ge- 
daan worden, doch geschieden bij voorkeur in daartoe opzettelijk gebouwde be- 
dehuisjes, hoema poedji geheeten. Elke Alfoer, die daartoe eenigszins in staat 
is, bouwt zich zulk een hoema poedjiì. Bij voorkeur doet hij dit op plaatsen 
die koin, d. w. z. heilig, onschendbaar, ontoegankelijk zijn. Dergelijke plaatsen 
worden toch beschouwd, als de geliefkoosde verblijfplaatsen van de geesten en _ 
zielen der afgestorvenen. Wij zullen hieronder gelegenheid vinden om op dit punt 
breedvoeriger terug te komen. Die bedehuisjes zijn van zelf natuurlijk ook kain, | 
en worden daarom ook hoema koin geheeten. Zulk een bedehuisje bestaat uit 
een op dunne stijltjes gebouwd afdakje van atap, omhangen met loofwerk uit de 
jonge bladeren van den kokospalm vervaardigd, en dikwijls versierd met een 
van een stokje afhangend rood of wit doek bij wijze van vlag. In dat huisje 
bevinden zich in den regel een tafeltje van bamboe en een op vier, in den grond 
geplante, stijlen geplaatste platte steen. In de foegmolin’s Massarete en Fogiis 
het bouwen van dergelijke hoema poedji’s niet gebruikelijk. Daar worden de 
offers eenvoudig verrigt op heilige of gewijde steenen, welke daar in menigte 
worden gevonden. 
Wil de Alfoer nu iets ondernemen, hetzij hij een nieuwen tuin wil 
aanleggen, hetzij hij op jagt wil gaan of eene verre reis wil ondernemen, dan 
moet hij alvorens de geesten der voorouders voor zijne onderneming gunstig 
stemmen en zich van hunne hulp en medewerking verzekeren. Daartoe be- 
geeft hij zich naar zijn hoema koin, ontsteekt op den steen eenig reukwerk of 
bij gebreke hiervan wat welriekende damar (in het Maleisch damar sela gehee- 
ten), doet in een der borden, welke op het bamboezen tafeltje geplaatst zijn, 
wat rijst, in een ander eenige stukjes pinang en sirih en wat kalk, vult een der 
kommen met wat sagoeweer of, bij gebreke daarvan, met water, en werpt 
in een ander eenige centen, onder al die bedrijven de geesten der afgestorve- 
nen aanroepende en hunne hulp en medewerking voor de onderneming afsme- 
kende. Het daarbij gebruikelijke formulier luidt aldus: „Atahoe daloe toeha 
foea toeha ahoel pa nang ’inaro pa nang’ amaro (26), opamori ëslamat toeha- 
kon, lala kiko" mentjarì &dapat beroentoeng,” waarvan de vertaling, zoo getrouw 

