ONE 
in aanmerking neemt, hoe het namelijk verpligtend is, om alvorens tot de 
ontginning van woeste ‘gronden over te gaan, die voor een’ zekeren tijd sasi 
te verklaren. Ik meen ook hierin eene erkenning te zien van het Opperwezen 
als oppermagtig eigenaar van den grond. Het is immers of men door deze 
handeling zich als het ware in de herinnering wil terug roepen, dat het regt, 
hetwelk men als lid der fenna op den grond kan uitoefenen, slechts een uit— 
vloeisel is van een door de fenna zelf aan het Opperwezen ontleend regt 
m.a. w. dat het eigendomsregt der fenna op den grond geen souverein, maar 
slechts een gedelegeerd regt is. Zoo deze beschouwing werkelijk ten grondslag 
van het sasì heeft gelegen, zeker is het dan dat zulks in den loop der tijden 
grootendeels verloren gegaan is en het sasi langzamerhand geheel zijn oorspron- 
kelijk karakter verloren heeft. Het sasi biedt, bij den buitengewonen eerbied, 
dien men daarvoor koestert, den Alfoer een uitstekend middel aan om zijne 
aanplantingen, tuinen, doessoen'’s, enz, tegen berooving te beveiligen en is dit 
wel geheel het hoofddoel geworden, waarom men zoo dikwijls daarop het sasi 
lest. 
d. SANANE. 
Onder den collectieven naam van Sanane verstaat men geesten , die in be- 
paalde bergen, riviermondingen, rotsen enz. hun verblijf houden. Deze gees- 
ten hebben de eigenschap, om, daartoe opgeroepen, in bepaalde personen, welke 
met hen in eene bijzondere betrekking staan, op te stijgen en die personen 
alsdan de gave der prophetie, der geneeskunde en dergelijke meer mede te dee- 
len. Deze geestenbezwering heeft aldus plaats. 
De geestenziener laat voor zich eenig wierook of welriekende damar ont- 
branden, terwijl hij in eene hurkende houding zich op den grond nederzet, 
Onder het slaan der tifa’s, roepen nu de omstanders de Sanane, welke men 
verlangt, bij name aan en verzoeken haar, met allerhande vleijende bewoor- 
dingen, toch in dien persoon te willen stijgen. Na eenigen tijd, hetgeen van 
de meerdere of mindere goedwilligheid van den geest afhangt, beginnen de 
voeten en de handen en daarna het geheele ligchaam van den geestenziener 
in eene sterk zenuwachtig trillende beweging te geraken, terwijl hij allerhan- 
‚de onverstaanbare woorden op eene zangerige wijze prevelt. Dit is het teeken 
van de nadering van den geest. Al sneller en sneller en luidruchtiger wordt 
nu het slaan op de tifa’s. Plotseling springt de geestenziener, welke geduren- 
de al dien tijd in dezelfde hurkende houding en met de handen het gelaat be- 
dekkend, op den grond is blijven zitten, overeind en begint op de maat der 
muziek in het rond te springen en te dansen. Dit is het bewijs, dat de geest 
zieh van zijn medium heeft meester gemaakt. Het is een verschrikkelijk ge- 
zigt den geestenziener alsdan met loshangende haren en verwrongen gelaats- 
