88 — 
hoort, dan tot welke fenna, vervolgens tot welke hoemalolin. Is men zoover 
gekomen, dan worden van die hoemalolin al de bewoners een voor een opgenoemd, 
totdat de sisan, door tegen den paal te stooten, den waren persoon heeft aange 
wezen. Deze bezwering heet Oifatan of Pahafatan en wordt bij elk sterfgeval 
uitgevoerd, alleen bij dat van kleine kinderen uitgezonderd (50). 
Hij, die door het oifatan of pahafatan aaugewezen is als de persoon, wiens 
moeli of kesan of skikit of gasit den dood heeft veroorzaakt, is verpligt aan 
de naaste bloedverwanten van den overledene eene schadevergoeding uit te 
keeren. Deze schadevergoeding, ëtnofo geheeten, wordt op eene eigenaardige 
wijze bepaald; het hoofd wordt berekend tegen een grooten schotel, de beide 
armen tegen twee bijlen, de beide beenen tegen twee speren, de ruggegraat 
tegen een zwaard en de ribben ieder tegen een stuk wit linnen ter lengte van 
één vadem. 
Na het oifatan of pahafatan gaat men tot de begrafenis over. Deze geschiedt 
zonder eenige plegtigheid. Het lijk wordt gewoonlijk in een weinig diepen 
kuil bijgezet. Bij enkele stammen heerscht de gewoonte om het lijk niet te 
begraven, maar wordt het op een stellaadje op eene afgelegene plaats in het 
bosch geplaatst. Op het graf wordt gewoonlijk een stok, met een doek daar 
aan gebonden, geplant. 
KLEEDING EN WAPENEN, 
WONINGEN, WOONPLAATSEN EN HUISRAAD, 
LEVENSWIJZE, SPIJS EN DRANK. 
Bij de mannen bestaat de dagelijksche kleeding uit een kort baadje zonder 
mouwen, van boomschors vervaardigd, laboene’sporot (51), en verder uit een 
_ langen, smallen gordel van geklopte boomschors, dien zij om de heupen winden 
en tusschen de beenen doorhalen en van voren met eene korte slip laten neer— 
__hamgen, kamarot. Op het hoofd dragen zij een van tikar-blad vervaardigd 
versiersel, lastare-naha-l'oemoen (82). 
Deze wijze van kleeding begint echter bij de strand-Alfoeren hoe langer hoe 
Á meer in onbruik te geraken. In den regel gaan de mannen nu gekleed in een 
korte broek, kata ’mkasar (33), terwijl het bovenlijf geheel ontbloot blijft; alleen 
bij feestelijke gelegenheden, trekken zij daarbij een kort katoenen baadje, 
5 laboene, aan, terwijl de lange haren in een hoofddoek, lastare, zamengebonden 
À 3 
| 
| 
